| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
Fryda Frankowska (wł. Fryderyka Frankowska z domu Biederman) (ur. 1872 w Łodzi, zm. 1957 w Aix-en-Provence) – polska malarka i graficzka tworząca we Francji.
Biografia
Studiowała malarstwo w Paryżu, w 1904 wyjechała do Warszawy i kontynuowała naukę w Szkole Sztuk Pięknych, gdzie poznała Henryka Haydena. Po ukończeniu nauki pozostała w Warszawie, ale często podróżowała. Po wybuchu I wojny światowej powróciła do Paryża, gdzie rozpoczęła studia w Académie de la Palette i tam poznała Konstantego Brandla. Utrzymywała żywe kontakty ze środowiskiem paryskich artystów. Należała do grona artystów uczestniczących w Salonach Jesiennych, gdzie w latach 1919, 1920 i 1922 wystawiała tworzone przez siebie batiki. Brała również w wystawach polskich artystów, która miały miejsce w Paryżu m.in. wystawa Stowarzyszenia France-Pologne „Quelques Artistes Polonais” w 1920, wystawa w Galerie Montaigne w 1921 oraz w wystawie sztuki młodopolskiej w Musee Crillon w 1922. Po 1930 wycofała się z aktywności w środowisku artystycznym i zamieszkała u córki Tamary (żony Jana Wacława Zawadowskiego) w Orcel w pobliżu Aix-en-Provence. Podczas II wojny światowej ukrywała u siebie Konstantego Brandla.
Przypisy
- ↑ Denise Delouche (red.), Artistes étrangers à Pont-Aven, Concarneau et autres lieux de Bretagne, Presses universitaires de Rennes 2, 1989.
- ↑ Bartnicka-Górska Hanna, Szczepińska-Tramer Joanna, W poszukiwaniu światła,kształtu i barw. Artyści polscy wystawiający na Salonach paryskich w l.1884-1960, Neriton, 2005.
- 1 2 Witold Leitgeber, Rozmowy z Brandlem, 1979.
- ↑ Katarzyna, Kulpińska, Matryce, odbitki - ślady kobiet : Polskie graficzki i ich twórczość w dwudziestoleciu międzywojennym, Toruń, ISBN 978-83-231-3689-7, OCLC 993268178 [dostęp 2019-03-02].