Friedrich Pabst (architekt)

Friedrich Pabst
Data i miejsce śmierci	13 grudnia 1943 ; Warszawa
Narodowość	niemiecka
Alma mater	Technische Hochschule Danzig
	Praca
Styl	modernizm
Projekty	Plan Pabsta

Friedrich Pabst (zm. 13 grudnia 1943 w Warszawie) – niemiecki inżynier i architekt, od którego nazwiska pochodzi nazwa projektu przebudowy Warszawy – tzw. planu Pabsta.

Życiorys

Pabst pochodził z Dortmundu. Studia ukończył w Wyższej Szkole Technicznej w Gdańsku (niem. Technische Hochschule Danzig). Na początku 1940 pracował w Miejskim Urzędzie Planowania w Poznaniu, po czym w lutym 1941 został przeniesiony do biura w Łodzi (ówczesnym Litzmanstadt). W kwietniu 1942 Pabst został czwartym kierownikiem warszawskiego Urzędu Budowlanego. Od nazwiska Pabsta pochodzi nazwa projektu przebudowy Warszawy – tzw. planu Pabsta, chociaż sam Pabst nie pracował nad planem.

Pabst został zastrzelony 13 grudnia 1943 na ulicy Daniłowiczowskiej w Warszawie, podczas akcji Braun przygotowanej przez oddział dywersji bojowej Kedywu Agat. Miała ona na celu zlikwidowanie niemieckiego urzędnika kwaterunku Emila Brauna.

Plan Pabsta

Plan nazywany „Nowe niemieckie miasto Warszawa” (niem. Die neue Deutsche Stadt Warschau) miał zredukować miasto ze stolicy kraju do prowincjonalnego 100–130 tysięcznego miasta, złożonego z części niemieckiej o powierzchni 6 km kwadratowych po lewej stronie Wisły i 1 km kwadratowego dla 30 000 lub 80 000 polskich niewolników leżącego po prawej stronie. Liczebność Warszawy zostałaby zmniejszona o około 90% względem stanu z okresu przedwojennego. Przewidywano w nim m.in. zburzenie Starego Miasta i Zamku Królewskiego oraz wybudowanie w tym miejscu monumentalnej Hali Kongresowej NSDAP (niem. Parteivolkshalle). W miejscu kolumny Zygmunta miał znajdować się pomnik Germanii. Projekt został przygotowany przez Huberta Grossa i Otto Nurnbergera i był realizowany na polecenie Generalnego Gubernatora Hansa Franka, który uzyskał aprobatę Adolfa Hitlera.

Przypisy

1 2 3 4 Niels Gutschow: Ordnungswahn. Birkhäuser, 2001, s. 49-50. ISBN 3-7643-6390-8. [dostęp 2010-10-28]. (niem.).
↑ Po Hubercie Groß, Ludwigu Leist i Erwinie Suppingerze.
↑ Niels Gutschow: Ordnungswahn. Birkhäuser, 2001, s. 11. ISBN 3-7643-6390-8. [dostęp 2010-10-28]. (niem.).
↑ Piotr Stachiewicz: „Parasol.” Dzieje oddziału do zadań specjalnych Kierownictwa Dywersji Komendy Głównej Armii Krajowej. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1984, s. 258. ISBN 83-211-0273-5.
↑ Florian Koch, Marianne Rodenstein: Die europäische Stadt in Transformation: Stadtplanung und Stadtentwicklungspolitik im postsozialistischen Warschau. VS Verlag, 2009, s. 150-151. ISBN 3-531-17090-2. [dostęp 2010-10-28]. (niem.).

Bibliografia

Niels Gutschow, Barbara Klain: Zagłada i utopia. Urbanistyka Warszawy w latach 1939-1945 (katalog wystawy). Warszawa: Muzeum Historyczne, 2003.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[Gutschow-1] 1 2 3 4 Niels Gutschow: Ordnungswahn. Birkhäuser, 2001, s. 49-50. ISBN 3-7643-6390-8. [dostęp 2010-10-28]. (niem.).

[2] Po Hubercie Groß, Ludwigu Leist i Erwinie Suppingerze.

[Gutschow2-3] Niels Gutschow: Ordnungswahn. Birkhäuser, 2001, s. 11. ISBN 3-7643-6390-8. [dostęp 2010-10-28]. (niem.).

[4] Piotr Stachiewicz: „Parasol.” Dzieje oddziału do zadań specjalnych Kierownictwa Dywersji Komendy Głównej Armii Krajowej. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1984, s. 258. ISBN 83-211-0273-5.

[Koch-5] Florian Koch, Marianne Rodenstein: Die europäische Stadt in Transformation: Stadtplanung und Stadtentwicklungspolitik im postsozialistischen Warschau. VS Verlag, 2009, s. 150-151. ISBN 3-531-17090-2. [dostęp 2010-10-28]. (niem.).