Fridolin Sulser

Fridolin Sulser
Data i miejsce urodzenia	2 grudnia 1926 ; Grabs, Szwajcaria
Data śmierci	3 stycznia 2016
Zawód, zajęcie	farmakolog
Alma Mater	Uniwersytet Zuryski

Fridolin Sulser (ur. 2 grudnia 1926 w Grabs, zm. 3 stycznia 2016) – amerykański farmakolog pochodzenia szwajcarskiego specjalizujący się w leczeniu zaburzeń psychicznych.

Życiorys

Urodził się w Grabs w Szwajcarii, a dorastał w mieście Maienfeld. Ukończył Humanistische Gymnasium w Chur w 1947 roku. Następnie odbył studia na Uniwersytecie w Bazylei (przedkliniczne) i na Uniwersytecie w Zurychu (kliniczne), gdzie uzyskał dyplom magistra medycyny w 1955 roku.

Podczas studiów był pod dużym wpływem pism Karla Jaspersa. Wpływ ten popchnął go w kierunku biologii eksperymentalnej. Podjął jednak decyzję o przejściu od psychoanalizy do farmakologii. Zanim został mianowany adiunktem na Uniwersytecie w Bernie, odbył jako oficer obowiązkową 2-letnią służbę w armii szwajcarskiej.

Jesienią 1958 roku przeprowadził się wraz z rodziną do Stanów Zjednoczonych, uzyskując finansowane przez Swiss Academy stypendium podoktoranckie z neuropsychofarmakologii w National Institutes of Health (NIH) w Bethesda, M.D. W tym czasie rozpoczął swoje wieloletnie zainteresowanie badaniami mózgu. W NIH pracował w laboratorium Bernarda Brodiego, koncentrując się na mechanizmie działania imipraminy. Jego współpraca z Jimem Dingellem w NIH doprowadziła do odkrycia dezypraminy.

W 1962 roku Sulser udał się do Burroughs Wellcome Research Labs w Nowym Jorku, gdzie został szefem Instytutu Farmakologii. W 1965 roku rozpoczął pracę na Wydziale Szkół Medycznych Uniwersytetu Vanderbilta jako profesor i dyrektor Centrum Badań Farmakologicznych. Uznanie przyniosło mu sformułowanie wraz z Jerzym Vetulanim hipotezy β-downregulacji jako mechanizmu działania leków przeciwdepresyjnych. Badacze zasugerowali, że za działanie tych leków odpowiada obniżenie poziomu receptorów beta-adrenergicznych.

W 2000 roku Sulser został profesorem emerytowanym Uniwersytetu Vanderbilta.

Za swoją pracę naukową otrzymał szereg wyróżnień, w tym nagrodę Anna-Monika.

Był członkiem i prezesem American College of Neuropsychopharmacology, a także członkiem Collegium International Neuro-Psychopharmacologium.

Zmarł 3 stycznia 2016. Przeżył go brat Emil Sulser, żona, Johanna Mooser Sulser i dzieci Anna (Sulser) Newton, Adrian Sulser, Daniel Sulser oraz Bettina (Sulser) Bryant, a także ośmioro wnucząt.

Przypisy

1 2 3 Fridolin Sulser Obituary. The New York Times, 10 stycznia 2016. [dostęp 2017-07-17].
1 2 Elaine Sanders-Bush: In Memoriam Fridolin Sulser. Neuropsychopharmacology. [dostęp 2017-07-17].
↑ Sulser F., Vetulani J.: Action of various antidepressant treatments reduces reactivity of noradrenergic cyclic AMP generating system in limbic forebrain, Nature, 257, 1975.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[nyt-1] 1 2 3 Fridolin Sulser Obituary. The New York Times, 10 stycznia 2016. [dostęp 2017-07-17].

[nature-2] 1 2 Elaine Sanders-Bush: In Memoriam Fridolin Sulser. Neuropsychopharmacology. [dostęp 2017-07-17].

[3] Sulser F., Vetulani J.: Action of various antidepressant treatments reduces reactivity of noradrenergic cyclic AMP generating system in limbic forebrain, Nature, 257, 1975.