Freundeskreis Reichsführer SS (wcześniej Freundeskreis der Wirtschaft beim Reichsführer SS Himmler, znany również jako Keppler-Kreis – Krąg Kepplera) – grupa niemieckich przemysłowców, których celem było wzmocnienie więzi między NSDAP a niemieckim biznesem i przemysłem. Grupa została utworzona i koordynowana przez Wilhelma Kepplera, jednego z bliskich doradców ekonomicznych Adolfa Hitlera.

Rola i rozwój

Keppler, który był członkiem NSDAP od 1927 r., utworzył w 1932 Koło w reakcji na prośbę Hitlera o utworzenie „grupy analitycznej do spraw ekonomicznych”. Początkowo członkowie nie byli członkami partii (choć wielu później do niej dołączyło) i przedstawiali grupę jako „klub dżentelmena”. Wielkość grupy nigdy nie przekroczyła 40 członków. Reprezentowane grupy obejmowały urzędników zajmujących się produkcją, bankowością i SS.

Grupa związała się z Heinrichem Himmlerem, od 1935 roku przyjacielem Kepplera. W latach 1936–1944 członkowie koła przekazywali mu około 1 miliona marek rocznie, a jedną z finansowanych z tych pieniędzy instytucji było Ahnenerbe, którego celem było udowodnienie nazistowskich teorii o wyższości rasy aryjskiej przez badania historyczne, etnograficzne, antropologiczne i archeologiczne.

Niektórzy członkowie grupy, tacy jak Flick, później skorzystali z polityki NSDAP dotyczącej aryanizacji przemysłu wzbogacają się na majątkach żydowskich.

Powojenne procesy członków

Po wojnie William Keppler został skazany na dziesięć lat więzienia po procesie ministerstw w Norymberdze w 1949 r. Zwolniono go w lutym 1951 r.

Friedrich Flick został również skazany na siedem lat po procesie Flicka. Zwolniono go z więzienia na początku 1950.

Członkowie

Do grupy należeli:

  • przemysłowcy:
    • Fritz Kranefuss, brataek Kepplera i członek zarządu w Brabag;
    • Kurt Baron von Schröder i Emil Heinrich Meyer, kierownictwo ITT Corporation;
    • August Rosterg, dyrektor generalny Wintershall;
    • Otto Steinbrinck, wiceprezes Vereinigte Stahlwerke AG;
    • Emil Helfferich, przewodniczący zarządu German-American Petroleum Company;
    • Friedrich Flick, prezes Flick KG;
    • Ewald Hecker, przewodniczący Ilseder Hütte;
    • Albert Vögler z Vereinigte Stahlwerke;
    • Heinrich Bütefisch z IG-Farben;
    • Karl Lindemann z Norddeutsche Lloyd;
    • Hans Walz, prezes Robert Bosch GmbH (a później uhonorowany przez Jad Waszem za pracę na rzecz ratowania Żydów przed Holokaustem)
  • bankierzy:
  • politycy:
    • Carl Vincent Krogmann;
    • Gottfried Graf von Bismarck-Schönhausen;
    • Oswald Pohl, szef biura administracyjno-gospodarczego SS;
    • Franz Hayler i Otto Ohlendorf;
    • sekretarz grupy Fritz Kranefuß, były pracownik Kepplera i członek personelu osobistego Himmlera;
    • kierownik finansowy grupy Kurt Baron von Schröder

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Chapter 9: Wall Street and the Nazi Inner Circle. W: Antony C. Sutton: Wall Street and the Rise of Hitler. CLAIRVIEW BOOKS. ISBN 978-1-905570-27-0. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 L.M. Stallbaumer, Frederick Flick’s Opportunism and Expediency, „Dimensions: A Journal of Holocaust Studies”, 2, 13, Anti-Defamation League [zarchiwizowane z adresu 2017-02-15].
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Hartmut Berghoff, Cornelia Rauh: The Respectable Career of Fritz K.: The Making and Remaking of a Provincial Nazi Leader. Berghahn Books, s. 62–63. ISBN 978-1-78238-594-3. (ang.).
  4. ↑ Trials of War Criminals Before the Nuremberg Military Tribunals, t. VI: The Flick Case, United States Government Printing Office, 1952, s. 287.
  5. ↑ The Righteous Among The Nations, Yad Vashem (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.