Fred Lipsius

Fred Lipsius
Data i miejsce urodzenia

19 listopada 1943
Bronx (Nowy Jork)

Instrumenty

saksofon, fortepian

Gatunki

jazz

Zawód

muzyk, kompozytor, aranżer, producent muzyczny

Aktywność

od 1964

Wydawnictwo

ITI Records, MJA Records

Powiązania

Blood, Sweat & Tears

Strona internetowa

Fred Lipsius (ur. 19 listopada 1943 w Bronxie) – amerykański muzyk i aranżer, członek zespołu Blood, Sweat and Tears (1967–1971). Absolwent oraz profesor Berklee College of Music (1984–2020)

Trzykrotnie zdobył Nagrodę Grammy, a siedmiokrotnie był do niej nominowany.

Autor szeregu książek poświęconych jazzowi.

Życiorys i kariera muzyczna

Początki

Fred Lipsius urodził się 19 listopada 1943 roku w Bronxie jako syn Bernarda i Corrine Lipsius. Był jednym z ich trojga dzieci i jedynym uzdolnionym muzycznie członkiem rodziny. Kiedy miał około siedmiu lat, zobaczył Louisa Armstronga i jego zespół w telewizji. Powiedział wówczas matce, że też chce tak grać. W wieku 9 lat zaczął grać na klarnecie, będąc uczniem gimnazjum grał na saksofonach altowym i tenorowym. Jego ulubionymi saksofonistami altowymi byli: Charlie Parker, Sonny Stitt i Cannonball Adderley. Z saksofonistów tenorowych słuchał Sonny’ego Rollinsa i Johna Coltrane’a. Jako student nowojorskiej High School of Music & Art grał na fortepianie.

Naukę kontynuował w Berklee School of Music (1961–62), po czym koncertował z Billym Fellowsem, Ron Metcalfe Orchestra. Prowadził również własny zespół.

Blood, Sweat and Tears

W lipcu 1967 roku został członkiem jazz-rockowego zespołu Blood, Sweat & Tears, nazywanego niekiedy Blood, Sweat & Jews, jako że składał się częściowo z muzyków żydowskiego pochodzenia (obok Lipsiusa byli to między innymi: Al Kooper, Bobby Colomby, Steve Katz i Lew Soloff).

Obok saksofonu Lipsius grał również na fortepianie. Jako członek zespołu zdobył dziewięć złotych płyt, nagrodę Grammy za aranżację przeboju „Spinning Wheel”, a także nagrodę Grammy w kategorii: Najlepszy Album Roku. Aranżował i współaranżował również przeboje „Hi-De-Ho” i „You've Made Me So Very Happy”.

Późniejsza działalność

Po odejściu z Blood, Sweat & Tears grał z takimi muzykami jak: Cannonball Adderley, Thelonious Monk, Zoot Sims, Eddie Gomez, Al Foster, George Mraz, Rodney Jones, Randy Brecker i inni.

W 1982 roku dołączył do grupy wspierającej duet Simon & Garfunkel po wznowieniu przez muzyków działalności. Zespół koncertował przez siedem tygodni w Europie i Japonii. Po zakończeniu trasy, za namową swojego przyjaciela, gitarzysty Rodneya Jonesa, Lipsius postanowił nagrać swój pierwszy album jazzowy. Został on wydany na winylu w 1984 roku pod tytułem Distant Lover(s), a na płycie CD w 1995 roku pod zmienionym tytułem, Dreaming Of Your Love.

W 1988 i 1989 roku napisał 11 artykułów na temat improwizacji dla Saxophone Journalv.

Zimą 1993 i w 1994 roku koncertował w Nowym Jorku z Alem Kooperem oraz z byłymi członkami Blood, Sweat & Tears.

W 1997 roku zagrał na saksofonie altowym na płycie Petera Welkera Para "Peachy", a 1999 roku – na plycie Davida Claytona-Thomasa, Bloodlines.

Od około 2004 roku zagrał w ponad 100 domach opieki, szpitalach psychiatrycznych i domach seniora, grając na saksofonie altowym i pianinie i rozmawiając z ludźmi.

Działalność pozamuzyczna

Od około 2004 roku zaczął tworzyć cyfrowe dzieła sztuki przy użyciu Photoshopa. Stworzył ponad 4000 tych dzieł, wiele z nich pod wpływem twórczości swojego ojca.

Edukacja

Jest absolwentem Berklee College of Music. W latach 1984–2020 był jej profesorem.

Książki

  • The Complete Book on Creative Improvisation
  • Blues and Rhythm Changes
  • Improvising Jazz Lines
  • Two-Five Jazz Lines
  • Reading Key Jazz Rhythms
  • The Tree With Many Colors

Nagrody i wyróżnienia

Uwagi

  1. 1 2 Stan w maju 2014.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 ABOUT FRED. fredlipsius.com. [dostęp 2023-06-14]. (ang.).
  2. ↑ DAD & MOM. fredlipsius.com. [dostęp 2023-06-14]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 The Woodstock Whisperer/Jim Shelley: Saxophonist Fred Lipsius. alkooper.com. [dostęp 2023-06-14]. (ang.).
  4. ↑ Bruce Eder: Blood, Sweat & Tears Biography. AllMusic. [dostęp 2023-06-14]. (ang.).
  5. ↑ Seth Rogovoy: The Secret Jewish History Of Woodstock. The Forward. [dostęp 2023-06-14]. (ang.).
  6. ↑ Geoff Wills: Blood, Sweat And Fred. Jazz Journal. [dostęp 2023-06-14]. (ang.).
  7. ↑ Peter Welker – Para "Peachy". Discogs. [dostęp 2023-06-14]. (ang.).
  8. ↑ David Clayton-Thomas – Bloodlines. Discogs. [dostęp 2023-06-14]. (ang.).
  9. 1 2 Skip Spratt: Fred Lipsius – MiniView. SaxShed.com. [dostęp 2023-06-14]. (ang.).
  10. 1 2 Fred Lipsius. college.berklee.edu. [dostęp 2023-06-14]. (ang.).
  11. ↑ The Recording Academy: Fred Lipsius. Grammy.com. [dostęp 2023-06-14]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.