Franciszek Stempniewicz

Franciszek Stempniewicz
	major obserwator
Data urodzenia	17 sierpnia 1889
Data i miejsce śmierci	4 kwietnia 1941 ; Dorsten
	Przebieg służby
Siły zbrojne	Armia Cesarstwa Niemieckiego; Wojsko Polskie
Formacja	Lotnictwo Wojska Polskiego
Jednostki	3 pułk lotniczy
Główne wojny i bitwy	wojna polsko-bolszewicka; II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Późniejsza praca	lekarz dentysta
	Odznaczenia

Franciszek Stempniewicz (ur. 17 sierpnia 1889, zm. 4 kwietnia 1941 w Dorsten) – major obserwator lotnictwa Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, lekarz dentysta.

Życiorys

Urodził się 17 sierpnia 1889. Pochodził z Ostrzeszowa; na początku 1913 zdał we wszechnicy w Berlinie egzamin państwowy na lekarza-dentystę.

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w Korpusie Wojsk Lotniczych, w grupie oficerów byłej armii niemieckiej. Pełnił wówczas służbę w Departamencie III Ministerstwa Spraw Wojskowych. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 4. lokatą w korpusie oficerów rezerwy lotnictwa. Od lipca 1921 był przydzielony do 3 pułku lotniczego w garnizonie Poznań. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym tej jednostki. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział w rezerwie do 3 pułku lotniczego.

W latach 30. do 1939 pracował jako dentysta w Warszawie, prowadząc gabinet przy ulicy Fryderyka Chopina 16.

Po wybuchu II wojny światowej otrzymał zadanie przejęcia w rumuńskim porcie morskim Konstanca dostaw przekazanych od Wielkiej Brytanii. W tym celu ok. 18/19 września 1939 wraz z dowodzonym przez siebie oddziałem przeszedł granicę polsko-rumuńską. Tam został internowany przez Rumunów, którzy w 1940 przekazali go Niemcom. Został osadzony w oflagu VI E w Dorsten. 4 kwietnia 1941 roku w obozie zmarł wskutek zawału serca. Został pochowany w Dorsten.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1922)
Krzyż Walecznych

Przypisy

↑ Kronika. Wiadomości z prowincyi. „Dziennik Poznański”, s. 3, Nr 46 z 25 lutego 1913.
↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 36 z 22 września 1920 roku, s. 898.
↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 950.
↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 870.
1 2 3 Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 933.
↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 854.
↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 159, 668.
↑ Książka telefoniczna 1939. genealogyindexer.org. [dostęp 2016-01-17].
↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 37.

Bibliografia

Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-09-07].
Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].
Wojciech Stempniewicz: Franciszek Stempniewicz. stankiewicze.com. [dostęp 2016-01-17].

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[1] Kronika. Wiadomości z prowincyi. „Dziennik Poznański”, s. 3, Nr 46 z 25 lutego 1913.

[CITEREFDz._Pers._MSWojsk.Nr_36_z_22_września_1920_roku,_s._898-2] Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 36 z 22 września 1920 roku, s. 898.

[CITEREFRocznik_Oficerski1923950-3] Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 950.

[CITEREFRocznik_Oficerski1924870-4] Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 870.

[CITEREFRocznik_Oficerski1923933-5] 1 2 3 Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 933.

[CITEREFRocznik_Oficerski1924854-6] Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 854.

[CITEREFRocznik_Oficerski_Rezerw1934159,_668-7] Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 159, 668.

[8] Książka telefoniczna 1939. genealogyindexer.org. [dostęp 2016-01-17].

[9] Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 37.