| prezbiter i męczennik | |
| Data i miejsce urodzenia |
1556 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
20 czerwca 1626 |
| Czczony przez | |
| Beatyfikacja | |
| Wspomnienie |
20 czerwca |
Franciszek Pacheco SJ, port. Francisco Pacheco (ur. 1556 w Ponte de Lima, zm. 20 czerwca 1626 w Nagasaki) – jezuicki misjonarz, prezbiter, błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik, ofiara antykatolickich prześladowań w Japonii, zamordowany z nienawiści do wiary (łac) odium fidei.
Geneza męczeństwa - tło historyczne
Po okresie wzmożonej działalności misyjnej Kościoła katolickiego, gdy w 1613 roku siogun Hidetada Tokugawa wydał dekret, na mocy którego pod groźbą utraty życia wszyscy misjonarze mieli opuścić kraj, a praktykowanie i nauka religii zakazana, rozpoczęły się trwające kilka dziesięcioleci krwawe prześladowania chrześcijan. Franciszek Pacheco padł ofiarą eskalacji prześladowań zainicjowanych przez sioguna Iemitsu Tokugawę.
Życiorys
Pochodził z portugalskiej rodziny szlacheckiej. Wzorem swojego wuja, który poniósł męczeńską śmierć, pełniąc posługę kapłańską wśród japońskich wiernych i pod wpływem kontaktu z misjonarzami w Lizbonie już jako dziecko pragnął podjąć działalność misyjną. Studia podjął w kolegium jezuickim w stolicy. Do Towarzystwa Jezusowego wstąpił w 1585 roku. Pragnął realizować powołanie na Dalekim Wschodzie i w 1592 roku wysłany został do Indii. Z Goa udał się do Makau, gdzie ukończywszy studia przyjął święcenia kapłańskie. Nauczał teologię do czasu uzyskania zgody na bezpośrednią pracę misyjną. W pierwszych latach pobytu w Japonii apostolat realizował między innymi w okolicach miast Meaco (lub Miaco, od jap. miyako – stolica; dawna nazwa Kioto) i Ozaka (Osaka). W 1608 roku powrócił do Makau, gdzie kierował seminarium jezuitów. Ponownie w Japonii podjął działalność gdy mianowany został wikariuszem generalnym biskupa Luísa de Cerquiera, stanowisko piastował do czasu kiedy w 1614 roku został wydalony. W rok później wrócił w przebraniu kupca i potajemnie wspierał wspólnoty prześladowanych chrześcijan. Po śmierci biskupa pełnił powierzone obowiązki administratora apostolskiego diecezji, a następnie został mianowany prowincjałem jezuitów. 18 grudnia 1625 roku wydanego przez apostatę Franciszka Pacheco aresztowano z gospodarzem domu w którym mieszkał, sekretarzem Kasprem Sadamatsu i sąsiadami, a potem zamknięto w więzieniu na terenie miasta Shimabara. W niewoli utworzył wspólnotę modlitewną i zgodnie ze swoimi prerogatywami przyjął do zakonu współwięzionych katechistów. Grupa ta określana jest jako Franciszek Pacheco i towarzysze.
17 czerwca 1626 roku grupa więzionych dołączyła w Nagasaki do innych zakonników i 20 czerwca wszystkich żywcem spalono na podmiejskim wzgórzu.
7 lipca 1867 papież Pius IX beatyfikował Franciszka Pacheco wraz z Alfonsem z Navarrete i 203 towarzyszami.
Dies natalis jest dniem, kiedy w Kościele katolickim obchodzone jest wspomnienie liturgiczne błogosławionego.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Fros Henryk: Święci i błogosławieni Towarzystwa Jezusowego. Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, 1992, s. 112. ISBN 83-85304-50-9.
- 1 2 Beato Francisco Pacheco, presbítero e mártir, +1626. [dostęp 2015-06-02]. (port.).
- 1 2 Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 438. ISBN 978-83-7318-736-8.
- 1 2 3 Antonio Borrelli: Beati Francesco Pacheco e compagni Gesuita, martire in Giappone. 2005-02-23. [dostęp 2015-06-02]. (wł.).
- ↑ Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 427. ISBN 978-83-7318-736-8.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Tom Rochford, SJ: Blessed Francisco Pacheco. Society of Jesus. [dostęp 2015-06-02]. (ang.).
- ↑ Fros Henryk: Święci i błogosławieni Towarzystwa Jezusowego. Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, 1992, s. 110. ISBN 83-85304-50-9.
- ↑ Martiri dichiarati Santi della Compagnia di Gesu'. [dostęp 2015-06-02]. (wł.).