Franciszek Korwin-Szymanowski
Data i miejsce urodzenia

29 września 1930
Płock

Data i miejsce śmierci

12 lipca 1988
Warszawa

Narodowość

polska

Język

polski

Ważne dzieła

„Józef Szymanowski + Listy do Starościny Wyszogrodzkiej”, PIW, Warszawa 1973

Franciszek Korwin-Szymanowski (ur. 29 września 1930 w Płocku, zm. 12 lipca 1988 w Warszawie) – polski bułgarysta i polonista, tłumacz literatury bułgarskiej.

Życiorys

Był piątym dzieckiem Feliksa Szymanowskiego i Leokadii z Schultzów oraz starszym bratem Teodora Szymanowskiego.

Studiował slawistykę na Uniwersytecie Warszawskim w latach 1949–1954. Po studiach wyjechał do Bułgarii, gdzie w latach 1954–1957 był wykładowcą na Uniwersytecie Sofijskim. Po powrocie do kraju zajmował się przekładami literatury bułgarskiej. Przygotował edycję źródłową listów swojego przodka Józefa Szymanowskiego, adresowanych do swojej szwagierki, Anieli ze Świdzińskich Szymanowskiej (1755-1839), wdowie po Michale Szymanowskim (i wychowawczyni Klementyny z Tańskich Hoffmanowej). Publikacja została wydana w r. 1973. W czasie stanu wojennego był związany z opozycją, publikował w wydawnictwach podziemnych.

Zmarł 17 lipca 1988 r. w Warszawie. Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 265-1-5/6).

Tłumaczenia wybrane

  • Aleksandr Petrovič Primakovskij, Jak korzystać z książki, Iskry, Warszawa, 1953.
  • Marcel Cachin, Nauka a Religia, „Książka i Wiedza”, Warszawa, 1955. Tłumaczenie z języka francuskiego.
  • Jordan Jowkow, Ałbena, opowiadanie w zbiorze Zbrodnia Iwana Belina i inne utwory, Warszawa 1975 r.
  • Paisij Hilendarski, Słowianobułgarska historia, Czytelnik, Warszawa 1981.
  • Georgi Dimitrov, O socjalistyczną Bułgarię, tłumaczenie, Adam Koseski, Maria Więckowska i Franciszek Korwin-Szymanowski, „Książka i Wiedza”, Warszawa, 1983
  • Aleko Konstantinow, Baj Ganiu, Czytelnik, Warszawa, 1986.

Opracował

Przypisy

  1. ↑ Konstantinov, Aleko (1863-1897). Baj Ganû (pol.); przeł. Franciszek Korwin-Szymanowski.Warszawa: Czytelnik, 1986.
  2. ↑ Ewa Siatkowska, Wspomnienia slawistyczne z lat 1950–1960, Instytut Slawistyki Zachodniej i Południowej. http://www.iszip.uw.edu.pl/historia/ksiega/04_wspomnienia.html.
  3. ↑ Jacek Kordel i Wojciech Kaliszewski, Szymanowski Józef Fidelis h. Jezierza (1740 -1801) Polski Słownik Biograficzny, Tom L/1, Zeszyt 204, 2014 s. 70.
  4. ↑ Zofia Zielińska, Szymanowski Michał h. Jezierza (ok. 1737-1789), Polski Słownik Biograficzny, Tom L/1, Zeszyt 204, 2014 s. 98.
  5. ↑ „Józef Szymanowski + Listy do Starościny Wyszogrodzkiej”, op. wstępem i komentarzem opatrzył Franciszek Korwin-Szymanowski, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1973.
  6. ↑ Andrzej Bogusławski, 'Franciszek Korwin-Szymanowski (1930-1988), Przegląd Humanistyczny, 1990, Tom 34, nr. 2, s. 169–171.
  7. ↑ Cmentarz Stare Powązki: KORWIN-SZYMANOWSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-03-13].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.