Franciszek Korewo
pułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia

28 sierpnia 1885
Zujkajmie

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Dowództwo Okręgu Korpusu Nr III

Stanowiska

inspektor poborowy

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Franciszek Korewo (ur. 28 sierpnia 1885 w maj. Zujkajmie, zm. ?) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 28 sierpnia 1885 w majątku Zujkajmie, w ówczesnym powiecie rosieńskim guberni kowieńskiej, w rodzinie Jana i Petronelli z Zacharzewskich. Był młodszym bratem Jana (1882–1941), oficera armii rosyjskiej. Ukończył gimnazjum w Wilnie.

W 1905 wstąpił do Wileńskiej Szkoły Junkrów Piechoty. Od 1908 był oficerem zawodowym armii rosyjskiej. Podczas I wojny światowej od grudnia 1917 był zastępcą dowódcy 13 pułku strzelców polskich, a później dowódcą 16 pułku strzelców polskich. Brał udział w bitwie pod Kaniowem 11 maja 1918, po czym dostał się do niewoli niemieckiej.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego w październiku 1918 jako były oficer armii rosyjskiej w stopniu podpułkownika. Został komendantem powołanego rozkazem z 30 października 1918 Okręgu Wojskowego nr X „Łowicz” (Łowicki). Następnie był organizatorem oraz od 1 grudnia 1918 do 14 lipca 1919 dowódcą 30 pułku piechoty, po czym na przełomie 1919/1920 dowodził 49 pułkiem strzelców kresowych i 65 pułkiem piechoty. W międzyczasie organizował XXXII Brygadę Piechoty, będąc jej pełniącym obowiązki dowódcy. Był także dowódcą grupy w Małopolsce Wschodniej. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Za swoje czyny podczas wojny polsko-bolszewickiej otrzymał Order Virtuti Militari.

Po zakończeniu działań wojennych nadal pełnił obowiązki dowódcy 65 pułku piechoty w Grudziądzu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 97. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień pułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 22. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Po awansie został zatwierdzony na stanowisku dowódcy pułku. W marcu 1927 został mianowany dowódcą piechoty dywizyjnej 13 Dywizji Piechoty w Równem. W lutym 1929 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i mianowany dowódcą 6 Brygady Ochrony Pogranicza. W styczniu 1931 został przeniesiony z KOP do dyspozycji I wiceministra spraw wojskowych i szefa Administracji Armii z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego. W październiku 1931 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie na stanowisko inspektora poborowego. Z dniem 30 czerwca 1934 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1938 zamieszkiwał w Grodnie przy ul. Zielonej 4 m. 3.

Był żonaty, miał córkę Gertrudę (ur. 3 grudnia 1912).

Ordery i odznaczenia

7 października 1935 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia.

Uwagi

  1. ↑ 26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie daty urodzenia płk. Franciszka Korewo z „21 września 1885” na „28 sierpnia 1885”. Sam zainteresowany w wypełnionym własnoręcznie kwestionariuszu kawalera Orderu Virtuti Militari napisał 31 marca 1934, że urodził się 28 sierpnia 1885, a według kalendarza juliańskiego – 7 września 1885. Data urodzenia „7 września 1885” jest wymieniona w źródłach polskich i rosyjskich. Podawana była również data urodzenia „8 września 1885”.
  2. ↑ We wspomnianym już kwestionariuszu kawalera Orderu Virtuti Militari pułkownik Franciszek Korewo napisał 31 marca 1934, że posiada order z wybitym na lewej stronie krzyża numerem „1792”. Numer ten został na kwestionariuszu przekreślony, a obok wpisany znak zapytania i numer „2434”. Posiadaczami krzyża z identycznym numerem „1792” były cztery inne osoby: Aniela Frytz, matka Karola Frytza, któremu przyznano krzyż z numerem „5814”, Aleksander Kacprzyk, któremu przyznano krzyż z numerem „1819”, Antonina Śledziona, matka Michała Śledziona, któremu przyznano krzyż z numerem „2467” i Jan Starybrat, ojciec poległego Leona Starybrata, któremu przyznano krzyż z numerem „1143”.
  3. ↑ 14 kwietnia 1922 ogłoszono decyzję Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza z 12 grudnia 1921 zezwalającą oficerom, w tym ppłk. Franciszkowi Korewo, i szeregowym II Korpusu Polskiego w Rosji i Oddziału Murmańskiego na przyjęcie i noszenie Medalu Zwycięstwa. 16 czerwca 1922 ogłoszono sprostowanie wspomnianej decyzji w ten sposób, że Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz zezwolił na przyjęcie i noszenie francuskiego Medalu Pamiątkowego Wielkiej Wojny. Pułkownik Franciszek Korewo posiadał i nosił Medal Zwycięstwa, natomiast nie posiadał i nie nosił Medalu Pamiątkowego Wielkiej Wojny, chociaż w Roczniku Oficerskim 1924 figuruje jako odznaczony tym medalem.

Przypisy

  1. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934, s. 22.
  2. ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 4.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 Корево Франц Иванович. Офицеры русской императорской армии. [dostęp 2023-02-27]..
  4. 1 2 Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 23.
  5. 1 2 Spis oficerów 1921 ↓, s. 189, 701.
  6. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 1.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Łoza 1938 ↓, s. 362.
  8. ↑ Bagiński 1921 ↓, s. 358.
  9. ↑ Wykaz oficerów 1920 ↓, s. 53.
  10. ↑ Proskurnicki 1929 ↓, s. 9.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 23 z 23 czerwca 1920, s. 500.
  12. ↑ Proskurnicki 1929 ↓, s. 29.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 311, 397.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924, s. 166.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 277, 340.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 marca 1927, s. 97.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 114, 160.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 14 lutego 1929, s. 80.
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931, s. 31.
  20. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 15, 459.
  21. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931, s. 326.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934, s. 143.
  23. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  24. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-02-26]..
  25. 1 2 3 Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 311.
  26. 1 2 3 Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 277.
  27. 1 2 Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 114.
  28. 1 2 Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 15.
  29. 1 2 3 4 5 Kolekcja ↓, s. 4.
  30. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-02-26]..
  31. ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 96.
  32. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 19 marca 1937, s. 3.
  33. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-02-26]..
  34. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 14 kwietnia 1922, s. 267–268.
  35. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 16 czerwca 1922, s. 453.
  36. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 278.
  37. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-02-26]..

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.