Franciszek Fikus
Państwo działania

 Polska /  Niemcy

Data i miejsce urodzenia

15 kwietnia 1930
Tarnów Opolski

Data i miejsce śmierci

5 września 2005
Norymberga

Profesor nauk technicznych
Specjalność: elektrotermia, megnetohydrodynamika
Alma Mater

Politechnika Śląska

Doktorat

1967
Politechnika Śląska

Habilitacja

1975
Politechnika Śląska

Profesura

1978

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Politechnika Śląska

Okres zatrudn.

1970-1981

Franciszek (Franz) Fikus (ur. 15 kwietnia 1930 w Tarnowie Opolskim, zm. 5 września 2005 w Norymberdze) – polski inżynier, profesor zwyczajny, twórca polskiej elektrotermii i magnetohydrodynamiki, wykładowca na polskich i niemieckich uczelniach, pod koniec życia pisarz historyczny.

Życiorys

Studiował na gliwickim Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej (dyplom w 1955 ze specjalnością maszyny elektryczne). Po studiach rozpoczął pracę w Hucie Balidon w Katowicach, by w 1961 przenieść się na stanowisko głównego energetyka w Hucie Batory w Chorzowie.

Praca w przemyśle umożliwiła mu prowadzenie badań i eksperymentów, które zostały uwieńczone w 1967 obroną pracy doktorskiej na Politechnice Śląskiej pod tytułem „Analiza rozkładu pola magnetycznego w nagrzewnicy indukcyjnej”. Promotorem pracy był prof. Władysław Paszek. W kwietniu 1970 otrzymał stanowisko docenta na Wydziale Metalurgicznym Politechniki Śląskiej w Katowicach. Kierował tam Katedrą Elektrotermii, która zajmowała się oddziaływaniem pól magnetycznych na ciekłe metale. W 1975 uzyskał stopień doktora habilitowanego, a trzy lata później, w 1978, otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W 1981 przeprowadził się do Niemiec, gdzie wykładał na Uniwersytecie Technicznym w Düsseldorfie oraz w Fachhochschule Giessen-Friedberg. Zmarł 5 września 2005 w Norymberdze. Został pochowany na cmentarzu w rodzinnym Tarnowie Opolskim.

Był przewodniczącym centralnej sekcji elektrotermii hutniczej przy Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego. Członek Międzynarodowej Unii Elektrotermii (UIE) w Paryżu oraz Polskiego Komitetu Elektrotermii. Po przejściu na emeryturę w 2000 zajmował się pisaniem książek historycznych o dziejach starożytnego Izraela.

Był mężem Renaty Schumann, ojcem Sebastiana Fikusa oraz Małgorzaty (Maugi) Hausherr. Kuzyn Mariana Fikusa.

Publikacje:

  • Urządzenia magnetohydrodynamiczne w odlewniach i hutach (wraz z Tadeuszem Wieczorkiem), Wydawnictwo Śląsk, Katowice 1979.
  • David. König und Gejagter, Münster 2003, ISBN 978-3-87067-984-2

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Cz. Sajdak, Franciszek Fikus, „Przegląd Elektrotechniczny” 1/2006, s. 81.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Cz. Sajdak, Franciszek Fikus, wspomnienie pośmiertne, „Hutnik” 11/2005, s. 64.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.