Franciszek Chmura
major łączności
Data i miejsce urodzenia

19 kwietnia 1898
Morawska Ostrawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

c. i k. Armia
Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Jednostki

5 Batalion Łączności

Stanowiska

zastępca dowódcy batalionu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Franciszek Chmura (ur. 19 kwietnia 1898 w Morawskiej Ostrawie, zm. ?) – major łączności Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 19 kwietnia 1898 w Morawskiej Ostrawie, w rodzinie Józefa. Uczył się w Szkole Kadetów Piechoty w Łobzowie.

14 marca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego jako chorąży byłej armii austro-węgierskiej, mianowany podporucznikiem, zaliczony do I Rezerwy armii z powołaniem do służby czynnej na czas wojny oraz przydzielony do 10 pułku piechoty. 1 czerwca 1921, w stopniu porucznika, pełnił służbę w Oddziale V Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie, a jego oddziałem macierzystym był 10 pułk piechoty w Łowiczu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1698. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku ukończył dziewięciomiesięczny kurs łączności. Później został przeniesiony do korpusu oficerów łączności z jednoczesnym przeniesieniem do 2 pułku łączności w Jarosławiu. 19 marca 1928 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1928 i 6. lokatą w korpusie oficerów łączności. W marcu 1929 został przeniesiony do 2 Dywizji Piechoty Legionów w Kielcach na stanowisko szefa łączności. Wiosną 1932 został przeniesiony do nowo sformowanej kompanii telegraficznej 2 Dywizji Piechoty Legionów w Kielcach na stanowisko dowódcy. W kwietniu 1933 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 9. lokatą w korpusie oficerów łączności. W marcu 1939 pełnił służbę na stanowisku szefa łączności pułku KOP „Zdołbunów”. 22 marca 1939 został przydzielony do składu osobowego generała do prac przy Generalnym Inspektorze Sił Zbrojnych, gen. bryg. Antoniego Szyllinga w Krakowie na stanowisko oficera łączności.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 walczył na stanowisku zastępcy dowódcy łączności Armii „Kraków”. Dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu VII A Murnau. Po uwolnieniu z niewoli został przyjęty do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Służył w 5 batalionie łączności na stanowisku zastępcy dowódcy batalionu. Po 8 czerwca 1946 wrócił do kraju i został zarejestrowany w jednej z rejonowych komend uzupełnień.

Niewykluczone, że zmarł 19 lipca 1950 i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 132, rząd 4, miejsce 14). W tym samym grobie pochowane zostały: Irena z Zawadzkich Chmurowa (zm. 9 lipca 1974) i Wanda Chmurówna (1926–2001).

Ordery i odznaczenia

7 lutego 1933 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia.

Uwagi

  1. ↑ W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Franciszek II Chmura” w celu odróżnienia od innych oficerów noszących to samo imię i nazwisko, a mianowicie: „Franciszka I Chmury”, później „Franciszka Ludwika Chmury” (ur. 14 października 1896 w Starym Sączu, w rodzinie Antoniego), kapitana intendenta, „Franciszka III Chmury” (1898–1940), porucznika piechoty rezerwy, zamordowanego w Charkowie oraz „Franciszka IV Chmury” (ur. 11 maja 1899 w Starym Sączu, w rodzinie Jana), kapitana uzbrojenia.

Przypisy

  1. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 960, 969, 1612.
  2. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 340, 905.
  3. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 695.
  4. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 356, 508.
  5. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-08-11]..
  6. 1 2 3 4 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 263.
  7. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 384, tu ur. 14 kwietnia 1898.
  8. 1 2 3 Łaszczewski 2011 ↓.
  9. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 32 z 22 marca 1919, poz. 1050, 1065.
  10. ↑ Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 87 z 28 lipca 1921, pkt 1 Brakujace karty kwalifikacyjne oficerów.
  11. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 50, 579.
  12. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 100.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 960, 969.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 877, 887.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 613, 624.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 19 marca 1928, s. 56.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 26 z 6 lipca 1926, s. 202.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 240.
  19. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 270, 773.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933, s. 96.
  21. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 384.
  22. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 927.
  23. ↑ Steblik 1989 ↓, s. 22.
  24. ↑ Steblik 1989 ↓, s. 391, 395, 397, 674.
  25. ↑ Głowacki 1986 ↓, s. 120, 310, autor zaznaczył, że mjr. Chmura zmarł, ale nie podał daty i miejsca śmierci.
  26. ↑ Straty ↓.
  27. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-08-11]..
  28. ↑ Kronika 1946 ↓, s. 6, 7.
  29. ↑ Kronika 1946 ↓, s. 200, 8 czerwca 1946 dekorował żołnierzy batalionu Medalem Wojska.
  30. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-08-11]..
  31. 1 2 Cmentarz Stare Powązki: FRANCISZEK CHMURA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2022-08-12].
  32. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 270.
  33. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-08-11]..

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.