| Kardynał prezbiter | |
| Data i miejsce urodzenia |
2 lutego 1683 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
9 sierpnia 1761 |
| Prefekt Kongregacji ds. Obrzędów | |
| Okres sprawowania |
1747–1761 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Śluby zakonne |
21 maja 1699 |
| Prezbiterat |
między 1706 a 1709 |
| Kreacja kardynalska |
9 września 1743 |
| Kościół tytularny |
San Matteo in Merulana |
Fortunato Tamburini (ur. 2 lutego 1683 w Modenie, zm. 9 sierpnia 1761 w Rzymie) – włoski kardynał.
Życiorys
Urodził się 2 lutego 1683 roku w Modenie, jako syn Simone Tamburiniego i Vincezy di Vigaranis. Jego pierwszym nauczycielem był jego wujek, generał zakonu jezuitów Michelangelo Tamburini. W wieku 16 lat wstąpił do jednego z odłamów zakonu benedyktynów. Nowicjat odbył w Parmie, a 21 maja 1699 roku złożył profesję wieczystą. Pomiędzy 1706 a 1709 rokiem przyjął święcenia kapłańskie, a następnie został wykładowcą filozofii i teologii w Parmie oraz prawa kanonicznego i teologii w Rzymie. 9 września 1743 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Matteo in Merulana. Cztery lata później został prefektem Kongregacji ds. Obrzędów oraz Kongregacji ds. Korekty Ksiąg Obrządków Wschodnich. W 1755 roku został członkiem komisji kardynalskiej, która zajmowała się zastosowaniem bulli Unigenitus we Francji i problemami stworzonymi przez jansenistów, dotyczących udzielania sakramentów. Zmarł w wyniku niewydolności nerek 9 sierpnia 1761 roku w Rzymie.