Muszkieter i forkiet

Forkiet, (staropol. soszka, kozia noga, widelec) – przyrząd w formie długiej tyczki zwieńczonej metalowymi widełkami służący do podpierania lufy przy strzelaniu z hakownicy lub muszkietu. W roli forkietu wykorzystywano również skrócone berdysze.

Forkietu używano od drugiej połowy XVI a szczególnie w XVII wieku co związane było z popularyzacją muszkietu. Mierzył zazwyczaj 120-150 cm, co uwarunkowane było wzrostem strzelca. Lufę opierano na metalowych widełkach osadzonych na drzewcu, który zakończony był ostrym trzewikiem ułatwiającym wbicie go w ziemię. Współcześnie stosowany niekiedy w broni myśliwskiej.

Przypisy

  1. 1 2 Włodzimierz Kwaśniewicz, 1000 słów o dawnej broni palnej, wyd. 1, Warszawa: Wydawn. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, s. 57, ISBN 83-11-07350-3 [dostęp 2022-06-10].

Bibliografia

  • PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9.
  • Michał Gradowski, Zdzisław Żygulski junior: Słownik uzbrojenia historycznego, PWN, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12390-7.
  • Włodzimierz Kwaśniewicz, 1000 słów o dawnej broni palnej, wyd. 1, Warszawa: Wydawn. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, ISBN 83-11-07350-3 [dostęp 2022-06-10].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.