Flemming (Flemingowie, Flemmingowie, von Flemming) – zniemczony flamandzki ród szlachecki, wywodzący się z Flandrii (dzisiejsza Belgia), zamieszkujący Pomorze Zachodnie od okresu średniowiecza (XIII w.) do XIX/XX wieku.

Historia

Nazwisko Flemmingów wskazuje na flamandzkie korzenie rodu i związane jest z niemiecką ekspansją na tereny słowiańskie na wschód od Łaby oraz z założeniem Marchii Brandenburskiej przez Albrechta Niedźwiedzia (1157). Na podbitych obszarach margrabia i arcybiskup magdeburski Wichmann z Seeburga prowadzili intensywną akcję kolonizacyjną, osiedlając tu m.in. osadników flamandzkich.

Obecność Flemmingów na Pomorzu notowana jest od 1225, kiedy to wzmiankuje się rycerza Nikolausa Flemminga. Znanym przodkiem Flemmingów był Thamm Flemming, marszałek pomorski, który między 1281 a 1302 występuje jako właściciel Stepnicy. Z kolei z synem tegoż – Konradem – związane są najstarsze informacje o herbie rodu. Potomkowie skupili w swym ręku liczne posiadłości ziemskie w rejonie Wolina i Kamienia Pomorskiego, stąd powiat kamieński nazywany był „powiatem Flemmingów” (Flemmingscher Kreis).

Posiadali oni posiadłości także w okolicach Maszewa (Budzieszowce, Maciejewo, Mosty, Burowo i in.). Z czasem rozrodzony ród Flemmingów zyskał w XVIII-XIX w. duże znaczenie (szczególnie w Saksonii i Prusach, w mniejszym stopniu w Polsce) oraz liczne posiadłości w Brandenburgii, pruskiej części Saksonii, w Saksonii, Turyngii, Galicji, na Śląsku oraz w Rosji, Szwecji, Finlandii, Szkocji i we Włoszech. W XVIII wieku osiągnęli godności ministerialne i generalskie w Rzeczypospolitej.

Własnością Flemmingów od 1724 był zamek Crossen w Crossen an der Elster koło Eisenberga w Turyngii. Rodzina mieszkała w nim do roku 1925, kiedy to zmarła Elisabeth von Heyking z domu Flemming, a zamek przeszedł w ręce jej spadkobiercy, Edmunda von Bockum-Dolffs.

Przedstawiciele rodu

Pałace, zamki i dwory

Zobacz też

Literatura

  • Otto Hupp: Münchener Kalender 1931. Verlagsanstalt Buch u. Kunstdruckerei AG, München, Regensburg 1931.
  • Genealogisches Handbuch des Adels, Adelslexikon Band III, S. 305, Band 61 der Gesamtreihe, C. A. Starke Verlag, Limburg (Lahn) 1975.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Archiwum rodu Flemmingów. Zespół - Szukaj w Archiwach. [dostęp 2024-01-20].
  2. ↑ Gothaisches genealogisches Taschenbuch der gräflichen Häuser. T. A. Gotha: Perthes-Verlag, 1922, s. 219. [dostęp 2024-01-20].
  3. ↑ Budzieszowce. Miasto i Gmina Maszewo. [dostęp 2024-01-20].
  4. ↑ Jerzy Dubiel: Maciejewo /Matzdorf. zamkilubuskie.pl, 2017-07-08. [dostęp 2024-01-20].
  5. ↑ Maciejewo. Miasto i Gmina Maszewo. [dostęp 2024-01-20].
  6. ↑ Kunstsalon Paul Cassirer [Hrsg.]; Hugo Helbing <München> [Hrsg.]: Schloss Crossen an der Elster: Möbel und Kunstgegenstände des 18. Jahrhunderts aus gräflich flemmingschen Fideikommiss-Besitz, Barock- und Rokokomöbel, Zimmer-Einrichtungen, Garnituren von Sofas und Stühlen, Tische, Schreibtische, Spiegel, Uhren, Beleuchtungskörper, Wandbespannungen, Öfen usw. der 1780er Jahre ; Versteigerung: 11.12.1928 (Berlin, 1928) [online], digi.ub.uni-heidelberg.de [dostęp 2024-01-19] (niem.).
  7. ↑ Schloss Crossen (Krossen) in Crossen (Elster) [online], www.alleburgen.de [dostęp 2024-01-19].
  8. ↑ Wissenswertes über unsere Heimat - Geschichte [online], crossen.chayns.site [dostęp 2024-01-19] (niem.).
  9. ↑ Muzeum w Kamieniu Pomorskim [online], www.mhzk.eu [dostęp 2024-01-20].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.