Fischerinsel
Kontynent

Europa

Państwo

 Niemcy

Akwen

Tollensesee

Położenie na mapie Meklemburgii-Pomorza Przedniego
Położenie na mapie Niemiec
53°28′44″N 13°09′52″E/53,478889 13,164444

Fischerinsel (dosł. Wyspa Rybacka) – wyspa jeziorna w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Mecklenburgische Seenplatte, w pobliżu Neubrandenburga. Położona jest w południowej części jeziora Tollensesee, naprzeciwko miasta Penzlin.

Wyspa ma 150 m długości oraz 40 m szerokości i porośnięta jest drzewami. W połowie wyspy, na wschodnim jej krańcu stoi zrujnowana chata rybacka z 1729, która była użytkowana jeszcze w latach 70. XX wieku. Nocowali w niej rybacy, którzy wykonywali swój zawód na jeziorach Tollensesee oraz na pobliskim Lieps. Obecnie podejmuje się próby odrestaurowania chaty.

Wykopaliska archeologiczne

Przez długi czas na wyspie trwały badania, ponieważ twierdzono, iż znajdowało się na niej główne legendarne centrum kultu słowiańskich Wieletów – Radogoszcz. W roku 1969 podczas wykopalisk archeologicznych przeprowadzonych pod kierunkiem niemieckiego archeologa Adolfa Hollnagela, odkryto w warstwie datowanej na XI–XII wiek dwie figury kultowe z drewna dębowego. Pierwsza, o wysokości 1,78 m, przedstawia umieszczone na kolumnie dwa zrośnięte ze sobą męskie popiersia z dużymi oczami, nosami i wąsami. Druga figura, mierząca 1,57 m, przedstawia postać żeńską z wyraźnie zaznaczonym biustem. Znalezisko to zdaniem badaczy może potwierdzać istnienie u Słowian kultu bliźniaczych bóstw (por. Lel i Polel).

Odkryto także wiele elementów z drewna, pochodzących z zamku Wustrow (castrum Wustrow), który istniał tutaj do XIII w. W roku 1886 odnaleziono most który prowadził z lądu obok zamku na wyspę. Podczas kolejnych wykopalisk odkrywano cenne znaleziska takie jak: klucze, noże, siekiery, groty włóczni, kabłączki skroniowe, monety srebrne i inne. Przypuszcza się, że na niej znajdowała się ufortyfikowana osada. W roku 1977 inny niemiecki archeolog Hartmut Boeck odkrył w północno-wschodniej części wyspy miejsce w kształcie prostokąta o wymiarach 40m×14m, które z roku na rok coraz bardziej zarastało. Wyciągnął on jednak wniosek, że musiał tutaj niegdyś stać jakiś budynek. Wcześniejsze wiercenia w tym samym miejscu, które w roku 1905 przeprowadził Gustav Oesten, dowodziły o istnieniu w tym miejscu kawałków węgla drzewnego oraz skorup ceramicznych. Budynek czy też zamek znajdujący się niegdyś w północno-wschodniej części wyspy, wskazują na osadę kultu Słowian.

Większość badaczy uznaje, że na wyspie lub w jej pobliżu znajdowała się Radogoszcz.

Galeria

Przypisy

  1. ↑ Wetzel 2013 ↓, s. 33.
  2. 1 2 Das Fischerhaus im Tollensesee [online], www.kulturwerte-mv.de [dostęp 2020-06-19].
  3. ↑ Teure Sanierung: Wie weiter mit dem Fischerhaus auf dem Tollensesee? | Nordkurier.de [online], www.nordkurier.de [dostęp 2020-06-19] (niem.).
  4. 1 2 Wetzel 2013 ↓, s. 34.
  5. ↑ Aleksander Gieysztor, Mitologia Słowian, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2006, ISBN 83-235-0234-X.
  6. ↑ Andrzej Szyjewski, Religia Słowian, Kraków: Wydawnictwo WAM, 2003, ISBN 83-7318-205-5.
  7. ↑ Leszek Kolankiewicz, Dziady : teatr święta zmarłych, Gdańsk: Słowo/obraz terytoria, 1999, ISBN 83-87316-39-3.
  8. ↑ Wetzel 2013 ↓, s. 70.
  9. ↑ Brückner 1889 ↓, s. 164.
  10. ↑ Roderich Schmidt, Das historische Pommern. Personen, Orte, Ereignisse. Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Pommern, Böhlau, 2009, s. 75–76, ISBN 3-412-20436-6.

Bibliografia

  • Lieps: Eine slawische Siedlungskammer am Südende des Tollensesees. W: Volker Schmidt: Beiträge zur Ur- und Frühgeschichte der Bezirke Rostock, Schwerin und Neubrandenburg. 1984. (niem.).
  • Hartmut Boeck: Wo lag Rethra? Forscher mit und ohne Spaten auf der Suche nach einer versunkenen Stadt. Historisches Bezirksmuseum Neubrandenburg, 1982. (niem.).
  • Dietmar Wetzel: RIEDEGOST Das Geheimnis der verlassenen Burg. 2013. ISBN 978-3-933274-83-0. (niem.).
  • Ludwig Brückner: Rethra lag auf der Fischerinsel in der Tollense. T. 54. 1889, s. 153–167. ISBN 978-3-933274-83-0. (niem.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.