Finn Christian Jagge (ur. 4 kwietnia 1966 w Oslo, zm. 8 lipca 2020) – norweski narciarz alpejski, mistrz olimpijski oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Finn Christian Jagge pojawił się w 1984, na mistrzostwach świata juniorów w Sugarloaf. Zdobył tam brązowe medale w slalomie oraz kombinacji alpejskiej. Pierwsze punkty w zawodach Pucharu Świata zdobył 23 lutego 1986 w Åre, zajmując siódme miejsce w slalomie. Na podium po raz pierwszy stanął 10 grudnia 1991 w Sestriere, plasując się na drugim miejscu w slalomie. Już tydzień później, 17 grudnia 1991 w Madonna di Campiglio odniósł pierwsze pucharowe zwycięstwo, wygrywając w tej samej konkurencji. W kolejnych latach jeszcze szesnaście razy stawał na podium, odnosząc sześć zwycięstw: 9 stycznia 1994 roku w Kranjskiej Gorze, 15 marca 1997 roku w Vail, 15 grudnia 1997 w Sestriere i 14 grudnia 1998 w tej samej miejscowości, 28 lutego 1999 w Ofterschwang oraz 13 grudnia 1999 w Madonna di Campiglio był najlepszy w slalomie. Ostatni triumf był jednocześnie ostatnim wywalczonym przez niego miejscem na podium w zawodach tego cyklu. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1991/1992, kiedy to zajął 14. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu był trzeci. Wśród slalomistów lepsi okazali się jedynie Włoch Alberto Tomba oraz Paul Accola ze Szwajcarii. Trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej slalomu zajmował także w sezonach 1996/1997 i 1998/1999. W pierwszym przypadku plasował się za Austriakami: Thomasem Sykorą i Thomasem Stangassingerem, a dwa lata później wyprzedzili go tylko Stangassinger oraz Jure Košir ze Słowenii.

W 1985 wystąpił na mistrzostwach świata w Bormio, zajmując piętnaste miejsce w slalomie. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Crans-Montana był siódmy w kombinacji, a rywalizacji w slalomie nie ukończył. W lutym 1988 startował na igrzyskach olimpijskich w Calgary, gdzie jego najlepszym wynikiem było dziewiąte miejsce w kombinacji. Największy sukces w karierze osiągnął podczas rozgrywanych w 1992 roku igrzysk olimpijskich w Albertville, gdzie zdobył złoty medal w slalomie. Po pierwszym przejeździe Norweg zajmował pierwszą pozycję, uzyskując najlepszy czas. W drugim przejeździe zanotował szósty wynik, co jednak wystarczyło do zwycięstwa z przewagą 0,28 sekundy nad Tombą i 0,46 sekundy nad Austriakiem Michaelem Tritscherem. Był to jedyny medal wywalczony przez Jagge na międzynarodowej imprezie tej rangi. Równocześnie był to też pierwszy w historii medal olimpijski wywalczony w tej konkurencji przez reprezentanta Norwegii. W tej samej konkurencji był też między innymi szósty na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku oraz siódmy podczas mistrzostw świata w Morioce w 1993 i rozgrywanych pięć lat później igrzyskach w Nagano.

Ponadto Jagge ośmiokrotnie zdobywał mistrzostwo Norwegii: w gigancie w 1988, w kombinacji w 1989 oraz w slalomie w latach 1985, 1988, 1991, 1993, 1994 i 1996.

Jego ojciec Finn Dag Jagge był tenisistą, a matka, Liv Jagge-Christiansen także uprawiała narciarstwo alpejskie.

Osiągnięcia

Przypisy

Bibliografia

• Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
• Profil na Alpine Ski Database (ang.)
• Profil na Sports Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-01-29)]. (ang.)