Filip Schleicher

Filip Schleicher (przed 1913)
Data urodzenia

1870

Data i miejsce śmierci

22 lutego 1932
Lwów

Zawód, zajęcie

adwokat

Odznaczenia

Filip Schleicher (ur. 1870, zm. 22 lutego 1932 we Lwowie) – polski prawnik pochodzenia żydowskiego, radny i wiceprezydent Lwowa.

Życiorys

Z wykształcenia był prawnikiem i lekarzem. Z zawodu był adwokatem. W 1908 został wybrany radnym miejskim we Lwowie. W radzie i w prezydium reprezentował ludność żydowską. W kwietniu 1913 został wybrany III wiceprezydentem miasta Lwowa.

Podczas I wojny światowej po inwazji rosyjskiej 20 czerwca 1915 został przymusowo wywieziony przez władze rosyjskie do Kijowa w grupie zakładników. W lutym 1918 został jednym ze stu członków Tymczasowej Rady Miejskiej we Lwowie. Podczas wojny polsko-ukraińskiej nie zaprzestał swojej działalności, otrzymał wówczas propozycję objęcia funkcji członka rządu Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, ale odmówił. Członek Komitetu Obywatelskiego i Polskiego Komitetu Narodowego we Lwowie w listopadzie 1918. Został członkiem powołanego 23 listopada 1918 Tymczasowego Komitetu Rządzącego we Lwowie. Założyciel Unii Narodowo-Państwowej w 1922.

W niepodległej II Rzeczypospolitej był radnym nieprzerwanie do 1927. Po 1918 pełnił także funkcję wiceprezydenta miasta.

2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Wspólnie ze swoim szwagrem płk. dr. Teofilem Bardachem był właścicielem kamienicy czynszowej, leżącej naprzeciw wejścia do katedry lwowskiej.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Trzeci wiceprezydent m. Lwowa. „Nowości Illustrowane”. Nr 17, s. 4, 26 kwietnia 1913.
  2. ↑ Wspomnienia b. zakładników rosyjskich. „Nowości Illustrowane”. Nr 27, s. 5, 4 lipca 1925.
  3. ↑ Tymczasowa Rada Miejska we Lwowie. „Gazeta Lwowska”. Nr 31, s. 4, 7 lutego 1918.
  4. ↑ Eugeniusz Romer, Pamiętnik Paryski 1918-1919, t. I, Warszawa 2010, s. 34.
  5. ↑ Agnieszka Biedrzycka: Kalendarium Lwowa 1918–1939. Kraków: 2012, s. 1-2. ISBN 97883-242-1542-3.
  6. ↑ Deklaracja programowa. [Inc.:] Polska jako naród ani na chwilę nie przestawała istnieć [...] : 28 czerwca 1922 r. / [Unia Narodowo-Państwowa]
  7. ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 29.
  8. ↑ Gutowski 2004 ↓, s. 18.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.