Filip Kochański
Fhilipp Ritter Kochański von Lubicz
pułkownik dyplomowany kawalerii
Data i miejsce urodzenia

20 kwietnia 1875
Wyżnica

Data i miejsce śmierci

wrzesień 1936
Gdańsk

Przebieg służby
Lata służby

do 1922

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

6 Pułk Ułanów
4 Pułku Ułanów

Stanowiska

szef sztabu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Odznaczenia

Filip Kochański h. Lubicz (ur. 20 kwietnia 1875 w Wyżnicy, zm. we wrześniu 1936 w Gdańsku) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 20 kwietnia 1875, w rodzinie Antoniego i Marii Sabiny z Teodorowiczów (1848–1935). W 1897 ukończył Terezjańską Akademię Wojskową i został oficerem zawodowym kawalerii c. i k. armii. W 1908 mianowany rotmistrzem Sztabu Generalnego. W 1910 służył w Tarnowie. W 1912 był dowódcą 6 szwadronu w Pułku Ułanów Nr 6. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach.

Podczas I wojny światowej został przydzielony do Legionów Polskich 26 września 1915. Był szefem sztabu III Brygady, później od 4 maja 1916 szefem sztabu Komendy Legionów Polskich. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 1 października 1916 w korpusie oficerów kawalerii. Od stycznia 1917 ponownie służył w armii austriackiej. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Ułanów Nr 6. Został wzięty do niewoli przez wojska rosyjskie 19 maja 1917, a w marcu 1918 oswobodził się z obozu pod Piotrogrodem. Wówczas ponownie wstąpił do 4 pułku ułanów. Trafił do niewoli na froncie włoskim 3 listopada 1918, po czym 12 dnia tego miesiąca uciekł i dostał się do Wiednia.

25 listopada 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika, i przydzielony do Sztabu Generalnego w Warszawie. Został szefem sztabu (zastępcą) pełnomocnika wojskowego Rzeczypospolitej w Wiedniu. Podczas wojny polsko-bolszewickiej w czerwcu 1919 został zastępcą szefa sztabu Frontu Mazowieckiego. Od 16 sierpnia 1919 był zastępcą Przedstawiciela Wojskowego przy Komisariacie Generalnym RP w Wolnym Mieście Gdańsku. 29 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego.

Z dniem 1 kwietnia 1922 roku został przeniesiony w stan spoczynku na podstawie orzeczenia Komisji Superrewizyjnej, jako inwalida z prawem noszenia munduru. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu pułkownika. Później został zweryfikowany w tym stopniu ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów stanu spoczynku kawalerii.

W latach 20. jako emerytowany oficer zamieszkiwał w Warszawie. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Starogard. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. Zmarł we wrześniu 1936 w Gdańsku.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. Filip Lubicz-Kochański [online], geni_family_tree [dostęp 2021-10-07] (pol.).
  2. Ruch przyjezdnych. Nowa Reforma”. Nr 142, s. 2, 30 marca 1910.
  3. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 907, 1015.
  4. Dz. Rozp. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 4 grudnia 1918 roku, s. 86, 90.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 23 z 23 czerwca 1920 roku, s. 510, ogłoszono rozkaz o przeniesieniu na stanowisko przewodniczącego Komisji Traktatowej przy Oddziale I Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 28 lipca 1920 roku, s. 670, z datą 30 czerwca 1920 roku anulowano rozkaz o przeniesieniu do Komisji Traktatowej.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 9 czerwca 1920 roku, s. 399.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 maja 1922 roku, s. 345.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 739.
  10. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1579.
  11. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1408.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 884.
  13. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 335, 1013.
  14. Z Gdańska. Dziennik Bydgoski”. Nr 226, s. 29 września 1936, 4.
  15. Gdańsk. Ś.p. Filip Lubicz-Kochański. Kurier Warszawski”. Nr 274, s. 6 października 1936, 4.
  16. 1 2 3 4 5 6 7 8 Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1015.
  17. Odznaczenia w Legionach. „Goniec Polowy Legionów”. Nr 10, s. 4, 31 października 1915. Lwów. [dostęp 2021-10-07].
  18. Kronika. Wiadomości osobiste. Głos Rzeszowski”. Nr 17, s. 4, 16 kwietnia 1916.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.