Filarfolket

Ale Möller, lider Filarfolket (2013)
Rok założenia

1980

Rok rozwiązania

1990

Pochodzenie

Malmö, Szwecja

Gatunek

folk

Wydawnictwo

Amalthea

Powiązania

Groupa

Filarfolketszwedzki zespół muzyczny założony w 1980 roku.

Początkowo Filarfolket tworzył muzykę, która stanowiła połączenie ludowych tradycji muzycznych różnych krajów ze szczególnym uwzględnieniem szwedzkiej muzyki tradycyjnej z elementami jazzu i rocka.

W kręgu zainteresowań grupy znalazły się także piosenki dla dzieci oraz kołysanki.

W warstwie tekstowej doszukiwano się odwołań politycznych.

Grupa wpłynęła na kształtowanie się brzmienia muzyki folkowej w Szwecji w latach 80. XX wieku.

Muzycy

Pierwotny skład

  • Ellika Frisell – skrzypce, wiolonczela, conga
  • Katarina Olsson – skrzypce, hardingfele, wiolonczela, perkusja
  • Ale Möller – buzuki, akordeon, harmonijka, trąbka, sakshorn
  • Sten Källman – flet, saksofon, piccolo, instrumenty perkusyjne, śpiew, conga
  • Dan „Gisen” Malmquist – klarnet, flet, drumla
  • Lasse Bomgren – gitara, perkusja, śpiew
  • Meta Alm – skrzypce, śpiew
  • Johnny Lundgren – akordeon
  • Göran Skytte – flet
  • Håkan Skytte – perkusja
  • Max Krumpelman – perkusja

Późniejsi członkowie

  • Ulf „Ullik” Johansson – skrzypce, kontrabas, śpiew
  • Tina Johansson – berimbau, shekere, conga
  • Thomas Ringdahl – flet, saksofon, instrumenty klawiszowe

Historia

Zespół został założony w 1980 roku w Malmö. Jego nazwa oznacza: „ludzie grający na skrzypcach”.

Przykładowe złożone instrumentarium z drugiej płyty długogrającej obejmowało: flet, piccolo, saksofony barytonowy i sopraninowy, perkusję, gitarę, skrzypce, wiolonczelę, hardingfele, kontrabas, klarnety basowy i kontrabasowy, spilopipę (norweski flet ludowy), buzuki, akordeon, trąbkę, flet bambusowy, harmonijkę ustną, flażolet.

W 1982 i 1984 roku zespół wystąpił na Roskilde Festival.

W 1989 roku zespół otrzymał szwedzką nagrodę Grammis za rok 1988 w kategorii muzyki folkowej za album Smuggel.

W 1990 roku odbyła się duża, trwająca miesiąc letnia trasa koncertowa Filarfolketu po Szwecji wraz z zespołem Groupa.

Zespół przestał funkcjonować w 1990 roku, a założyciel Ale Möller zespołu zaangażował się w różne projekty muzyczne, w tym własne.

W 2014 roku doszło do okazjonalnej reaktywacji grupy i wspólnego występu kilku dawnych członków zespołu na festiwalu Folktopia w Göteborgu oraz w Palladium w Malmö w 2015 roku, z okazji sześćdziesiątej rocznicy urodzin lidera zespołu Ale Möllera.

Dyskografia

Albumy studyjne

  • Birfilarmusik Från Malmö (1980, LP)
  • Hönsafötter & Gulerötter (1983, LP)
  • Utan Tvekan (1982, LP)
  • Smuggel (1988, LP, CD)

Albumy koncertowe

  • Filarfolket Live! (1985, LP)

Kompilacje

  • Filarfolket 1980-1990 (1990, LP)
  • Vintervals (1993, CD)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Vintervals. Äänitteen tiedot. Kirjastot.fi-etusivu. [dostęp 2017-07-06]. (fiń.).
  2. „Beiträge zur Musikwissenschaft”, s. 41, 1991. Verlag Neue Musik. ISSN 0005-8106. (niem.).
  3. 1 2 Gustavsson 1989 ↓, s. 108.
  4. 1 2 3 Ling 1997 ↓.
  5. Mattias Lies: Vattenringar. En individstudie i folkmusikvågens efterdyningar. Växjö Universitet, 2007-05-12, s. 17.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 Broughton 1999 ↓.
  7. Madanmohan Rao: Interview with Ellika Frisell, acclaimed swedish fiddler. World Music Central, 2012-07-01. [dostęp 2017-07-06].
  8. 1 2 3 4 5 6 7 Utan tvekan. Äänitteen tiedot. Kirjastot.fi-etusivu. [dostęp 2017-07-06]. (fiń.).
  9. 1 2 3 4 5 Birfilarmusik... 1980 ↓.
  10. 1 2 Filarfolket. NE Nationalencyklopedin. [dostęp 2017-07-06]. (szw.).
  11. Filarfolket. Roskilde Festival. [dostęp 2017-07-06].
  12. Grammisvinnarna åren 1969-2017. Grammisgalan. [dostęp 2017-07-06].
  13. Eelco Schilder. Mats Edén & Groupa. Part 2: The Groupa Years. „Folkworld”. 39, 2009-03.
  14. Tina Quartey: Filarfolket reunited at Folktopia Festival, Gothenburg August 2014. [dostęp 2017-07-06]. (ang.).
  15. Ale Möller firar. Palladium Malmö. [dostęp 2017-07-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-12)].
  16. Jonas Gillberg: Ale Möller firar 60 med Filarfolket. Sydsvenskan, 2014-12-20. [dostęp 2017-07-06]. (szw.).
  17. Jak się gra world music w Skandynawii. Etnosystem.pl. [dostęp 2017-07-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-17)].
  18. Här är de – Skånes viktigaste bubblare. Sydsvenskan, 2014-12-24. [dostęp 2017-07-06]. (szw.).
  19. 1 2 Gustavsson 1989 ↓, s. 110.
  20. Jeśli nie podano inaczej, daty wydania za discogs.com.
  21. Elizabeth Davis (red.), A basic music library. Essential scores and sound recordings, wyd. 3, Chicago: American Library Association, 1997, s. 505, ISBN 0-8389-3461-7 (ang.).

Bibliografia

  • Birfilarmusik Från Malmö. Alethea, 1980.
  • Simon Broughton, Mark Ellingham, Richard Trillo (red.), World music: the rough guide, London: Rough Guides, [cop. 1999], s. 306, ISBN 1-85828-635-2, OCLC 43586081 (ang.).
  • Jan Ling, A history of European folk music, Rochester: University of Rochester Press, 1997, s. 177, ISBN 1-878822-77-2, OCLC 45729079 (ang.).
  • Sven Gustavsson, Tradition and modern society: a symposium at the Royal Academy of Letters, History, and Antiquities, Stockholm, November 26-29, 1987, Stockholm: Almqvist & Wiksell International, 1989, s. 108, ISBN 978-91-7402-202-5, OCLC 21339392 (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.