| podpułkownik piechoty | |
| Data i miejsce urodzenia |
9 stycznia 1885 |
|---|---|
| Data śmierci |
29 lipca 1936 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
19 Pułk Piechoty Obrony Krajowej |
| Stanowiska |
komendant PKU |
| Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
| Odznaczenia | |
| | |
Ferdynand Andrusiewicz (ur. 9 stycznia 1885 w Brzeżanach, zm. 29 lipca 1936) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się 9 stycznia 1885. Z zawodu był architektem. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Jego oddziałem macierzystym był 19 Pułk Piechoty Obrony Krajowej (w 1917 przemianowany na Pułk Strzelców Nr 19). Na stopień kadeta rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1911, porucznika rezerwy ze starszeństwem z 1 stycznia 1914, a nadporucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1915.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w rozpoczętej w listopadzie 1918 obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. W stopniu porucznika pełnił stanowisko adiutanta, zastępcy i szefa sztabu Odcinka IV załogi szkoły im. Henryka Sienkiewicza. W stopniu kapitana był drugim rangą oficerem po mjr. Zdzisławie Trześniowskim ps. „Tatar” w załodze szkoły im. Henryka Sienkiewicza. Został awansowany do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W latach 20. był oficerem 34 pułku piechoty w garnizonie Biała Podlaska: w 1923 był dowódcą batalionu sztabowego, a w 1924 pełnił funkcję kwatermistrza. W maju 1925 został przeniesiony do 55 Pułku Piechoty w Lesznie na stanowisko dowódcy II batalionu. W lipcu tego roku został przeniesiony do 82 pułku piechoty w Brześciu na stanowisko dowódcy III batalionu. Został awansowany do stopnia podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. W marcu 1929 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Rawa Ruska na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta. W sierpniu tego roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI. Z dniem 31 grudnia 1929 został przeniesiony w stan spoczynku.
Zmarł 29 lipca 1936. Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa (kwatera XXVII, miejsce 2171).
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Walecznych (trzykrotnie 1922)
- Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)
- Medal Niepodległości (9 listopada 1933)
- Odznaka pamiątkowa IV Odcinka „Obrony Lwowa”
- Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami (Austro-Węgry)
- Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (dwukrotnie, Austro-Węgry)
- Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry)
- Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913 (Austro-Węgry)
Przypisy
- ↑ Schematismus 1911 ↓, s. 329.
- ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 261.
- 1 2 Ranglisten 1916 ↓, s. 45.
- 1 2 3 4 Ranglisten 1918 ↓, s. 288.
- ↑ Schematismus 1911 ↓, s. 218.
- 1 2 Schematismus 1914 ↓, s. 162.
- ↑ Obrona Lwowa 1 - 22.11.1918r. genealogia.okiem.pl. [dostęp 2015-10-31].
- ↑ Z historii IV. Odcinka Obrony Lwowa. „Panteon Polski”, s. 16, Nr 16 z 1 listopada 1925.
- ↑ Spis uczestników Obrony Lwowa w Szkole im. Sienkiewicza. „Panteon Polski”, s. 10, Nr 16 z 1 listopada 1925.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 400.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 345.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 224.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 208.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 22 maja 1925 roku, s. 264, 273.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 80 z 31 lipca 1925 roku, s. 442.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 96.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 167.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 90.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 sierpnia 1929 roku, s. 254.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 10 grudnia 1929 roku, s. 355.
- ↑ Rozporządzenia Ministra Spraw Wojskowych. „Dziennik Personalny”, s. 369, Nr 12 z 10 maja 1922. Ministerstwo Spraw Wojskowych.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”.
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 258, poz. 276 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ Spis odznaczonych pamiątkową odznaką IV. Odcinka „Obrony Lwowa”. „Panteon Polski”, s. 17, Nr 16 z 1 listopada 1925.
Bibliografia
- Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrathe Vertretenen Königreiche une Länder für 1911. Wiedeń: styczeń 1911. (niem.).
- Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrat Vertretenen Königreiche une Länder für 1914. Wiedeń: styczeń 1914. (niem.).
- Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1916. Wiedeń: 1916.
- Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Ferdynand Andrusiewicz. ogrodywspomnien.pl. [dostęp 2016-04-16].