Feliks Michał Stramik
Chabina

(1989)
generał dywizji
Data i miejsce urodzenia

20 listopada 1924
Sanok

Data i miejsce śmierci

5 kwietnia 2007
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1945–1991

Siły zbrojne

ludowe Wojsko Polskie

Jednostki

9 zapasowy pułk piechoty
12 szkolny pułk piechoty
62 Pułk Piechoty (LWP)
Wojska Ochrony Pogranicza

Stanowiska

szef sztabu Wojsk Ochrony Pogranicza, dowódca Wojsk Ochrony Pogranicza

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa,
Obrona Lwowa 1939

Odznaczenia

Feliks Michał Stramik (ur. 20 listopada 1924 w Sanoku, zm. 5 kwietnia 2007 w Warszawie) – generał dywizji Wojska Polskiego, dowódca Wojsk Ochrony Pogranicza (1983-1990).

Życiorys

Syn Józefa i Marii. Do 1939 uczeń lwowskiego gimnazjum. W czasie wojny obronnej w 1939, uczestniczył jako harcerz w obronie Lwowa. W okresie okupacji niemieckiej do 1942 uczęszczał do szkoły handlowej Polnische Öffentliche Handelsschule (obecnie Zespół Szkół nr 1 im. Karola Adamieckiego w Sanoku). Od sierpnia 1944, współorganizator posterunku milicji w Sanoku, we wrześniu wstąpił do Wojska Polskiego. Po ukończeniu Oficerskiej Szkoły Piechoty nr 2 w Lublinie 31 stycznia 1945 promowany na stopień podporucznika, objął dowództwo plutonu moździerzy w 9 zapasowym pułku piechoty 2 Armii WP stacjonującym w Rzeszowie. Uczestnik walk z Ukraińską Powstańczą Armią na Rzeszowszczyźnie.

W maju tego samego roku objął dowództwo pododdziałów szkolnych w 12 szkolnym pułku piechoty w Skierniewicach, a następnie 62 pułku piechoty w Ełku. W marcu 1947, odbył kurs oficerów sztabów wielkich jednostek w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, który ukończył z wyróżnieniem w listopadzie, otrzymał również w tym okresie awans na kapitana.

Od początku lat 50. związany z WOP, początkowo jako pracownik Wydziału Operacyjnego Departamentu Wojsk Ochrony Pogranicza, od 1957 do 1960 w Akademii Sztabu Generalnego, następnie po awansie na pułkownika (1960) został zastępcą Szefa Wojsk Ochrony Pogranicza, od 1971 sprawował funkcję szefa sztabu Dowództwa WOP, a od 1983 dowódcy WOP. W 1974 mianowany generałem brygady, a w 1985 generałem dywizji (obie nominacje wręczał w Belwederze przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński). Uczestnik reorganizacji WOP w Straż Graniczną.

W Wojsku Polskim służył formalnie od 25 stycznia 1945 do 31 lipca 1990. Od kwietnia 1991 w stanie spoczynku, pożegnany przez ministra spraw wewnętrznych Krzysztofa Kozłowskiego. Zmarł 5 kwietnia 2007. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera FII-6-10).

Jego żoną była Elżbieta, z domu Zambrzycka, znana także jako Elżbieta Augustyn (1938-2007), która była pracownikiem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych PRL.

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925-1995. Sanok: 1995, s. 317. ISBN 83-903469-0-7.
  2. ↑ Alfabetyczny Spis Zmarłych Nazwiska Z Zakresu Stom-Strug. nekrologi-baza.pl. [dostęp 2014-06-26].
  3. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  4. ↑ Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. Elżbieta Stramik. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2014-06-26].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.