Feliks Henryk Machnowski

Feliks Henryk Machnowski mjr (1933)
podpułkownik dyplomowany piechoty
Data i miejsce urodzenia

20 listopada 1896
Złoczów

Data śmierci

1966

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Jednostki

5 Pułk Piechoty Legionów
51 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych
5 Wileńska Brygada Piechoty

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa (kampania wrześniowa, kampania włoska 1944-1945, bitwa o Monte Cassino)

Odznaczenia

Feliks Henryk Machnowski (ur. 20 listopada 1896 w Złoczowie, zm. 1966) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych.

Życiorys

Urodził się 20 listopada 1896 roku w Złoczowie, w rodzinie Seweryna. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 5 pułku piechoty Legionów w stopniu porucznika, a za swoje czyny otrzymał Order Virtuti Militari.

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1775 lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 5 pułk piechoty Legionów w Wilnie. Z dniem 1 listopada 1924 roku został przydzielony z Batalionu Szkolnego Piechoty DOK III do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu Normalnego. 11 października 1926 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. 18 lutego 1928 roku został awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 189 lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1932 roku był oficerem 51 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Brzeżanach. W 1934 roku został przeniesiony do Biura Inspekcji Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych. W 1936 roku został członkiem Komisji Odznaki Pamiątkowej GISZ. W 1936 roku został awansowany do stopnia podpułkownika w korpusie oficerów piechoty. W 1939 roku był zastępcą szefa Biura Inspekcji GISZ i oficerem do spraw wyszkolenia.

Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 roku został aresztowany przez Sowietów. Został deportowany w głąb ZSRR. Na mocy układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 roku odzyskał wolność, po czym wstąpił do formowanej Armii Polskiej w ZSRR gen. Władysława Andersa. W trakcie przemieszczania wojsk polskich w stopniu podpułkownika pełnił funkcję dowódcy ośrodka ewakuacyjnego w Teheranie. Wraz z 2 Korpusem Polskim Polskich Sił Zbrojnych przebył szlak przez Bliski Wschód. Brał udział w kampanii włoskiej. Uczestniczył w bitwie o Monte Cassino pełniąc funkcję zastępcy dowódcy 5 Wileńskiej Brygady Piechoty,, a następnie od 17 maja do 4 czerwca 1944 roku dowódcy tej brygady. Od grudnia 1944 roku w Peebles w Szkocji jako wykładowca Wyższej Szkoły Wojennej PSZ.

Po wojnie pozostał na emigracji. Osiadł w Argentynie, gdzie w Buenos Aires w 1962 roku wydał publikację pt. Wilki zedrą łańcuchy a świnie sądzone będą.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Piotr Stawecki, Studium planu strategicznego Polski przeciw Niemcom, Kutrzeby i Mossora, Instytut Wydawniczy „Pax”, 1987, s. 177.
  2. ↑ Wojskowe Biuro Historyczne - Feliks Machnowski Kolekcja Akt Personalnych i Odznaczeniowych [dostęp 2022-01-26].
  3. ↑ Lista nazwisk osób odznaczonych Orderem Virtuti Militarii. stankiewicze.com. [dostęp 2015-11-02].
  4. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 68.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 137, 420.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 133, 363, 1365.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 127, 185.
  8. ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 lutego 1928 roku, s. 47.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 34, 579.
  10. ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 154.
  11. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 15, 416.
  12. ↑ Jakub Zyska: Polskie Siły Zbrojne w ZSRR w latach 1941–1942. nowastrategia.org.pl, 2015-03-05. [dostęp 2015-11-02].
  13. ↑ Zbigniew Wawer: Monte Cassino 1944. Bellona, 2009, s. 139.
  14. ↑ Zdjęcie. Sygnatura: IS_2013_C819_III -145. foto.karta.org.pl. [dostęp 2015-11-02].
  15. ↑ Tadeusz Panecki, 2 Korpus Polski w bitwie o Monte Cassino z perspektywy półwiecza załącznik, 1994, s. 238.
  16. ↑ Lista publikacji wydawnictw emigracyjnych do wymiany. polishlibrarylondon.co.uk. [dostęp 2015-11-02].
  17. ↑ M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 89 „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”.
  18. ↑ Kwatera Główna 5 Wileńskiej Brygady Piechoty - krzyz.montecassino.eu [online], krzyz.montecassino.eu [dostęp 2022-01-26].
  19. ↑ Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 2, s. 20, 11 listopada 1936.
  20. ↑ 13 Wileński Batalion Strzelców "Rysiów" - Machnowski Feliks [online], rysie.montecassino.eu [dostęp 2022-01-27].
  21. ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 12 z 6 sierpnia 1929 roku, s. 239.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.