Feliks Drozd
podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia

2 listopada 1882
Wola Rzędzińska

Data i miejsce śmierci

1940
USRR, ZSRR

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

44 Pułk Piechoty,
Korpus Kadetów Nr 1

Odznaczenia

Feliks Alfred Drozd (ur. 2 listopada 1882 w Woli Rzędzińskiej, zm. 1940 w ZSRR) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, nauczyciel, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Urodził się 2 listopada 1882 w Woli Rzędzińskiej jako syn Stanisława.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie na stopień podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925. W latach 20. jako oficer nadetatowy 44 pułku piechoty służył w kadrze naukowej Korpusu Kadetów Nr 1. Później przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako emerytowany podpułkownik był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VII jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Był profesorem gimnazjalnym we Lwowie.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD. Został przewieziony do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie. Tam prawdopodobnie na wiosnę 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/5-14 oznaczony numerem 975). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Odznaczenie

Przypisy

  1. ↑ Feliks Drozd. wbh.wp.mil.pl. [dostęp 2020-12-21].
  2. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 400.
  3. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 345.
  4. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 166.
  5. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 18 z 3 maja 1926 r.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 254, 1508.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 235, 1371.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 117.
  9. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 325, 990.
  10. ↑ Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 19. [dostęp 2014-10-27].
  11. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”.
  12. ↑ Kronika. „Orlęta”. Nr 4, s. 14, Grudzień 1928.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.