Feliks Bieczyński
Data urodzenia

1799

Data i miejsce śmierci

1885
Lublin

Miejsce spoczynku

Cmentarze przy ul. Lipowej w Lublinie

Zawód, zajęcie

inżynier
architekt zieleni

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Feliks Łodzia Bieczyński (ur. 1799, zm. 1885 w Lublinie) – polski inżynier gubernialny. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego w dziedzinie sztuk pięknych, miernictwa i architektury, uczestnik powstania listopadowego, wieloletni lubelski inżynier wojewódzki, wywarł wielki wpływ na powstanie pierwszych parków miejskich Lublina. Jego koncepcje planistyczne bazowały na kompozycji: terenowego rzeźbienia, dolin rzecznych, starannie dobranej roślinności, parkowych ścieżek i rzeźb, które całościowo tworzyły wnętrza ogrodowe oraz wielokierunkowe powiązania pomiędzy: ogrodami, krajobrazem miasta i jego otoczeniem.

Życiorys

Feliks Bieczyński był twórcą pierwszych ogrodów publicznych Lublina, które powstawały w latach 1826-1862, twórca m.in. Parku Saskiego w Lublinie, założonego w roku 1837 według jego projektu. Po roku 1837 otrzymał tytuł inżyniera gubernialnego i zaczął rozwijać swoją działalność na szerszą skalę w regionie. Aktywnie angażował się w niwelację opóźnień w rozwoju Lublina, sprowadził dużą liczbę gatunków rzadkich roślin, oraz odpowiada za lokalizację głównego dworca kolejowego na ówczesnych przedmieściach miasta.

Najważniejsze obiekty tworzone przez Bieczyńskiego z różnym skutkiem to: ogród miejski nad rzeką Czechówką, Ogród Saski, ogród przed gmachem Komisji Województwa Lubelskiego, zamysł ogrodu w miejscu po Placu Musztry, Park Ludowy przy osadzie młyna parowego na Bronowicach oraz idea parku w dolinie rzeki Bystrzycy. Planista Bieczyński dobrze wykorzystał położenie Lublina wśród lessowych wzgórz, stoków oraz dolin i rzek, a ogrody miejskie miały wpływać na klimat miasta i zapewniać zdrowe powietrze, zaspokajając społeczne potrzeby wypoczynkowe.

W roku 1831 Bieczyński zaproponował także przeniesienie ludności żydowskiej z Podzamcza do zapomnianej obecnie dzielnicy Piaski, gdzie były nieporównanie lepsze warunki zdrowotne. Dzielnica ta znajdowała się w okolicy dzisiejszego placu Bychawskiego i dworca kolejowego. Z uwagi na wysokie koszty plan przenosin pozostał jednak na papierze.

Córką Feliksa Bieczyńskiego była Izabela Bieczyńska, jedna ze znanych kurierek powstańczych na Lubelszczyźnie. Inżynier pochowany jest na cmentarzu przy ulicy Lipowej w Lublinie, w sekcji 18c.

Przypisy

  1. ↑ Feliks Bieczyński (1799-1885). Gazeta.pl. [dostęp 2009-03-25]. (pol.).
  2. 1 2 Jan Niedźwiedź. Ogrody Lublina w planistycznej twórczości Feliksa Bieczyńskiego. „Czasopismo Techniczne. Architektura”. 5-A. 104 (10), s. 50, kwiecień 2007. Kraków: Wydawnictwo PK. [dostęp 2024-02-23]. (pol.).
  3. ↑ Przeobrażenia historycznych terenów zielonych Lublina 1939 roku. Zakład Planowania Przestrzennego i Studiów Krajobrazowych – Katedra Architektury, Urbanistyki i Planowania Przestrzennego Politechniki Lubelskiej. [dostęp 2009-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 marca 2016)]. (pol.).
  4. ↑ Waldemar Sulisz: Sekrety Ogrodu Saskiego. Dziennik Wschodni, 2008-08-11. [dostęp 2024-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-02-23)]. (pol.).
  5. ↑ Szerzej na ten temat, por. Niedźwiedź, Jan, Ogrody publiczne dziewiętnastowiecznego Lublina w ideach, projektach i realizacjach Feliksa Bieczyńskiego, praca doktorska, Wydz. Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu SGGW w Warszawie, mpis 2007.
  6. ↑ Co pozostało po Stawie Królewskim, Kurier Lubelski, 15 grudnia 2006
  7. ↑ Udział miasta w wydarzeniach dziejowych. Biłgoraj – strona miasta. [dostęp 2009-03-25]. [zarchiwizowane z [brak tego adresu] (2016-03-06)]. (pol.).
  8. ↑ Groby sławnych lublinian. Gazeta.pl. [dostęp 2009-03-25]. (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.