Faza genitalna – faza rozwoju psychoseksualnego człowieka wg koncepcji Sigmunda Freuda, następująca po fazie latencji.

Źródłem energii (przyjemności – nieprzyjemności) jest płeć przeciwna. Doświadczanie fazy genitalnej, skutkuje kryzysem tożsamości płciowej z charakterystycznym dążeniem do niezależności w połączeniu z agresywnym lub wycofującym się zachowaniem.

Dojrzewająca osobowość jest m.in. bardziej altruistyczna i zainteresowana światem, choć w dalszym ciągu przejawia silne impulsy egocentryzmu. W fazie genitalnej doświadczenia z poprzednich faz rozwoju psychoseksualnego podlegają integracji. Nierozwiązane konflikty z poprzednich faz objawiają się sprzecznymi zachowaniami.

Podstawowym celem fazy genitalnej jest zamiana narcyzmu w miłość altruistyczną, a także powiązanie seksualności z reprodukcją.

Osobowość genitalną uosabia w życiu dorosłym:

  1. egoista i reformator,
  2. eremita (samotnik) i marzyciel,
  3. nierozważny buntownik i empatyczny idealista.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Tadeusz Kobierzycki, Filozofia osobowości, wyd. I, Warszawa: Eneteia, 2001, s. 88, ISBN 83-85713-24-7.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.