Fanny Persiani w tytułowej roli w Łucji z Lammermooru Donizettiego | |
| Imię i nazwisko |
Fanny Tacchinardi |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Typ głosu | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
Fanny Persiani, z domu Tacchinardi (ur. 4 października 1812 w Rzymie, zm. 3 maja 1867 w Neuilly-sur-Seine) – włoska śpiewaczka operowa, sopran.
Życiorys
Śpiewu uczyła się u swojego ojca, tenora Niccoli Tacchinardiego (1772–1859). W 1830 roku poślubiła kompozytora Giuseppe Persianiego (1804–1869). Na scenie operowej zadebiutowała w 1832 roku w Livorno rolą we Francesce da Rimini Giuseppe Fourniera-Gorrego. W kolejnych latach występowała w Wenecji i Mediolanie w operach Gaetana Donizettiego, Vincenza Belliniego i Gioacchina Rossiniego. Wykonała główne role w prapremierowych przedstawieniach oper Donizettiego Rosmonda d’Inghilterra (Florencja 1834), Łucja z Lammermooru (Neapol 1835), Pia de’Tolomei (Wenecja 1837) i Linda z Chamounix (Paryż 1842). Od 1837 do 1850 roku występowała w Théâtre-Italien w Paryżu. W latach 1838–1849 wielokrotnie śpiewała gościnnie w Londynie, początkowo w Her Majesty’s Theatre, a później w Covent Garden Theatre. W 1837 i 1844 roku występowała w Wiedniu. W sezonie 1850–1852 śpiewała w Petersburgu, później osiadła w Paryżu i poświęciła się pracy pedagogicznej.
Dysponowała delikatnym, koloraturowym głosem, cechującym się szeroką skalą (od b do f3). Nazywano ją „la piccola Pasta”.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 8. Część biograficzna pe–r. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2004, s. 61. ISBN 978-83-224-0837-7.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2767–2768. ISBN 0-02-865529-X.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 John Warrack, Ewan West: The Concise Oxford Dictionary of Opera. Oxford: Oxford University Press, 1996, s. 395–396. ISBN 0-19-280028-0.