Formuła 1 Powerboat Racing – odbywający się corocznie od 1981 roku (z wyjątkiem sezonów 1987, 1988 i 1989, gdy zawody się nie odbyły) cykl mistrzostw świata składający się z kilku rund, zwanych Grand Prix. Dyscyplina ta wzorowana jest na Formule 1. Trasa wyścigu wyznaczana jest zwykle na jeziorach, zatokach lub w portach.

Kwalifikacje

Gdy liczba zgłoszonych zawodników przekracza 24, to kierowcy nie posiadający kontraktu biorą udział w 30-minutowej sesji przed-kwalifikacyjnej, z której do wyścigu kwalifikują się ci, którzy uzyskali najlepszy czas pojedynczego okrążenia. Gdy się zgłosi równo lub mniej, niż 24 zawodników, sesja przed-kwalifikacyjna jest pomijana.

Później odbywa się godzinny trening wolny. W razie zmiany trasy sędziowie mogą dołożyć jeszcze jeden trening.

Następnie mamy pierwszy trening 45 minutowy z pomiarem czasu, podczas którego każda łódź może wykonać maksymalnie 15 okrążeń nie licząc pierwszego (wyjazdowego).

W drugim, 45 minutowym treningu z pomiarem czasu zasady są takie same, jak podczas pierwszego treningu, a czasy uzyskane w pierwszym treningu przechodzą do drugiego, gdzie kierowcy starają się je poprawić.

Sześciu kierowców z najlepszymi czasami pojedynczego okrążenia przechodzi do 30 minutowej rundy finałowej, gdzie mają dwie próby poprawy czasu uzyskanego wcześniej. Po treningu ich silniki zostają zaplombowane, a łodzie zważone.

Wymiana kadłuba między treningami wiąże się z anulowaniem wcześniej uzyskanego czasu, a jeżeli dwa pierwsze treningi już się zakończyły, to kierowca rusza z końca stawki.

Wyścig

Zawodnicy startują do wyścigu ustawieni jeden obok drugiego, równolegle do pomostu startowego. Na każdą łódź przypada 5 m długości pomostu. Pierwsza boja, oddalona co najmniej o 300 m, nie powinna być ustawiona prostopadle do pomostu. W razie niespełnienia któregoś z tych obowiązków kierowcy startują pojedynczo.

30 sekund przed startem kierowcy zostają poinformowani przez tablicę z napisem 30 s o tym, że zaraz wystartują. Włączenie silnika w tym czasie jest zabronione i karane odjęciem jednego okrążenia od jego rezultatu. Później zapalają się czerwone światła. Kierowcy ruszają dopiero wtedy, gdy zapali się zielone światło. Następnie znowu włączane są czerwone światła, a zawodnik, który nie wystartował do tego czasu, musi czekać na zielone światło. Wszelkie naprawy podczas startu i restartu są zabronione i karane dyskwalifikacją.

Zawodnik, któremu udzielono pomocy z zewnątrz podczas wyścigu, zostaje zdyskwalifikowany. Napraw mogą udzielać jedynie dwaj wybrani przez zespół mechanicy na pomoście startowym.

Wyścig trwa 45 minut, ale w razie restartu jego czas może wydłużyć się nawet do 90 min. Wygrywa ten zawodnik, który w tym czasie zrobi najwięcej okrążeń. Gdy kilku kierowców zrobi tyle samo okrążeń, wygrywa ten, który jako pierwszy minął linię mety.

Boje mają kolor pomarańczowy lub żółty. Przy bojach pomarańczowych zawodnicy skręcają w lewo, a przy żółtych w prawo. Za zniszczenie pierwszej boi zawodnikowi odejmowane jest jedno okrążenie od rezultatu wyścigu i naliczana kara finansowa w wysokości 420 euro, a gdy sytuacja się powtórzy, zawodnik jest dyskwalifikowany i ma naliczane kolejne 420 euro kary.

Najdłuższa prosta może mieć maksymalnie 850 m.

Po wyścigu kierowca ma prawo zrobić rundę honorową, a zwycięzca może na nią zabrać swych mechaników na pokład łodzi. Po wyścigu kontroli podlegają silniki każdej łodzi.

Każdy zawodnik na jednych zawodach może dostać dwie żółte kartki za niebezpieczną jazdę lub jedną czerwoną za szczególnie niebezpieczną jazdę. Przy trzech żółtych kartkach lub jednej czerwonej zawodnik nie może startować w następnej rundzie, a jego łodzią płynie zawodnik rezerwowy. Wcześniej dostana żółta kartka obowiązuje przez cztery wyścigi od chwili jej dostania.

Gdy team wystawia dwie łodzie, to jeden zawodnik musi mieć lusterka żółte, a drugi pomarańczowe.

Punktacja

Za każdy wyścig przyznawane są punkty, a mistrzem świata zostaje zawodnik, który uzbierał najwięcej punktów w sezonie.

MiejscePunkty
120
215
312
49
57
65
74
83
92
101

Gdy zawodnicy przepłynęli 70% lub więcej z planowanego dystansu wyścigu, to otrzymują pełne punkty.

Gdy przepłynęli od 35% do 70%, to dostają połowę punktów.

Punkty nie są przyznawane za mniej niż 35% dystansu wyścigu.

Przerwanie wyścigu

Wyścig może być przerwany, gdy powstanie czynnik zagrażający zdrowiu i życiu zawodników (np. silny wiatr). Zawodnicy informowani są o przerwaniu wyścigu przez podniesienie czerwonej flagi. Każdy zawodnik widząc flagę ma obowiązek włączyć czerwone światło, które jest obowiązkowym wyposażeniem każdej łodzi. Wtedy ściganie się jest zabronione, a kierowcy powinni ustawić się na swoim miejscu na pomoście startowym. Pozycje startowe są zgodne z pozycją, na jakiej płynął zawodnik w chwili przerwania wyścigu. Naprawy dozwolone są tylko na pomoście startowym, a łódź, która nie jest gotowa w chwili rozpoczynania restartu na ustawienie się na swej pozycji, startuje z końca stawki.

Zawodnicy płyną tyle czasu, ile zostało do końca w chwili jego przerwania, nie licząc pierwszego okrążenia.

Każdy zawodnik winny przerwania wyścigu zostanie z niego zdyskwalifikowany.

Neutralizacja wyścigu

Organizator może zarządzić neutralizację wyścigu, gdy coś sprawia niebezpieczeństwo lub trzeba wejść na trasę wyścigu.

W chwili podniesienia żółtych flag zawodnicy muszą zwolnić, a łódź wyznaczona do tego celu lub lider wyścigu jest wtedy łodzią bezpieczeństwa. Jej celem jest narzucenie powolnego tempa zawodnikom (ok. 4000 obr./min.). Każdy zawodnik musi także włączyć żółte światła w łodzi. Wyprzedzanie po 5 sekundach od wywieszenia żółtych flag jest zabronione i karane odjęciem jednego okrążenia od wyniku zawodnika. Podczas neutralizacji, zawodnik, który opuścił trasę wyścigu, może na nią wrócić na ostatniej pozycji. Kiedy trasa jest już czysta, żółta flaga wywieszona jest jedynie w punkcie nadzoru wyścigu.

Gdy pierwsze dziesięć łodzi jest na swoich pozycjach (zgodnych z pozycjami zajmowanymi w chwili wywieszenia żółtych flag), zostają wywieszone zielone flagi.

Start do restartu jest startem lotnym. Każdy zawodnik, który nie jest na odpowiedniej pozycji w chwili restartu ma odjęte jedno okrążenie od wyniku wyścigu.

Dane techniczne

Łodzie F1H2O są napędzane silnikiem Mercury Racing 2.5 EFI o pojemności 2,5 l.

Jest to jednostka V6, dwusuwowa, która przy 10500 obr/min generujemoc 425 KM.

Silnik spala 120 litrów na godzinę.

Waga silnika: 118 kg.

Długość łodzi: minimum 4,6 m – maximum 6m

Szerokość: 2,1 m

Waga bolidu (bez motoru): 390 kg

Prędkość maksymalna: 240 km/h

Przyśpieszenie: 0-100 km/h: 2 sekundy, 0-160km/h: 3,9 sekundy

Mistrzostwa świata F1 H2O

Sezon I miejsce II miejsce III miejsce
1981 Renato Molinari Bob Spalding Tom Percival
1982 Roger Jenkins Renato Molinari Tom Percival
1983 Renato Molinari Cees van der Velden Tom Percival
1984 Renato Molinari Cees van der Velden Barry Woods
1985 Bob Spalding Ben Robertson Bertil Wik
1986 Gene Thibodaux Art Kennedy Cees van der Velden
1990 John Hill Andy Elliott Jonathan Jones, Fabrizio Bocca
1991 Jonathan Jones Michael Werner Steve Kerton
1992 Fabrizio Bocca Steve Kerton John Hill
1993 Guido Cappellini Michael Werner Jonathan Jones
1994 Guido Cappellini Jonathan Jones Michael Werner
1995 Guido Cappellini Michael Werner Danny Bertels
1996 Guido Cappellini Pertti Leppälä Jonathan Jones, Michael Werner
1997 Scott Gillman Pertti Leppälä Guido Cappellini
1998 Jonathan Jones Guido Cappellini Massimo Roggiero
1999 Guido Cappellini Scott Gillman Pertti Leppälä
2000 Scott Gillman Francesco Cantando Guido Cappellini
2001 Guido Cappellini Francesco Cantando Philippe Dessertenne
2002 Guido Cappellini Laith Pharaon Massimo Roggiero
2003 Guido Cappellini Scott Gillman Francesco Cantando
2004 Scott Gillman Francesco Cantando Fabio Comparato
2005 Guido Cappellini Sami Seliö Scott Gillman
2006 Scott Gillman Guido Cappellini Thani al Qamzi
2007 Sami Seliö Guido Cappellini Thani al Qamzi
2008 Jay Price Sami Seliö Jonas Andersson
2009 Guido Cappellini Thani al Qamzi Sami Seliö
2010 Sami Seliö Jay Price Alex Carella
2011 Alex Carella Jay Price Thani al Qamzi
2012 Alex Carella Philippe Chiappe Thani al Qamzi
2013 Alex Carella Shaun Torrente Philippe Chiappe
2014 Philippe Chiappe Alex Carella Shaun Torrente
2015 Philippe Chiappe Alex Carella Shaun Torrente
2016 Philippe Chiappe Shaun Torrente Sami Seliö
2017 Alex Carella Philippe Chiappe Erik Stark
2018 Shaun Torrente Erik Stark Thani al Qamzi
2019 Shaun Torrente Jonas Andersson Marit Stromoy
2020 nie wykonano z powodu covid-19
2021 Jonas Andersson Thani al Qamzi Shaun Torrente

Przypisy

  1. F1H2O. [dostęp 2014-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-07)].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.