Excepta mazowieckie

Excepta mazowieckie (z łac. exceptum – wyjątek) – wyjątki zastrzeżone przez szlachtę mazowiecką przyjmującą prawo obowiązujące w Koronie na sejmie toruńskim (19 października – 29 listopada 1576). Ostatecznie zatwierdzone przez króla 10 czerwca 1577 w Malborku.

Akces ten uzgodniono wcześniej, na sejmie koronacyjnym Stefana Batorego w Krakowie (31 marca – 29 maja 1576).

Wyjątki liczyły 46 artykułów. W ostatnim z nich znoszono instytucję „zwolnienia kmieci na rękojemstwo”.

Zobacz też

Uwagi

↑ Pełna, oryginalna nazwa: Zwyczaie woiewodztwa mazowieckiego z starego statutu, przystawaiąc do prawa koronnego, wyięte y zostawione na seymie walnym toruńskim. ANNO D. 1576.
↑ Encyklopedia staropolska – Rękojemstwo chłopów: W Mazowszu była uchwała ziemska, laudum terrestre, że wolno było kmieciowi na św. Marcin opuścić czyli oddalić się z gruntu, za rękojmią, że opuszczony pan w należytości podług prawa zaspokojonym będzie. Ta wolność chłopów opuszczenia pana, ponieważ była zawisłą od rękojmi, nazywana była rękojemstwem.

Bibliografia

Tekst: Volumina Legum. T. 2. s. 167-76.
Anna Sucheni-Grabowska, Zapomniany przywilej o rękojemstwie kmiecym

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[1] Pełna, oryginalna nazwa: Zwyczaie woiewodztwa mazowieckiego z starego statutu, przystawaiąc do prawa koronnego, wyięte y zostawione na seymie walnym toruńskim. ANNO D. 1576.

[2] Encyklopedia staropolska – Rękojemstwo chłopów: W Mazowszu była uchwała ziemska, laudum terrestre, że wolno było kmieciowi na św. Marcin opuścić czyli oddalić się z gruntu, za rękojmią, że opuszczony pan w należytości podług prawa zaspokojonym będzie. Ta wolność chłopów opuszczenia pana, ponieważ była zawisłą od rękojmi, nazywana była rękojemstwem.