Ewangeliarz Barberini

Ewangeliarz Barberini – datowany na koniec VIII wieku rękopiśmienny ewangeliarz insularny, znajdujący się obecnie w zbiorach Biblioteki Watykańskiej (sygnatura Barberini lat. 570).

Księgę zdobią portrety ewangelistów, tablice z Kanonami Euzebiusza oraz kunsztowne incipity w stylu italo-bizantyjskim. Pochodzenie manuskryptu nie jest znane, w tekście wyróżniono rękę czterech różnych skrybów, z których dwóch pochodziło z Nortumbrii, zaś jeden z Mercji. Warstwa ikonograficzna księgi zdradza wpływ umbryjskiej szkoły iluminatorskiej. Na podstawie pojawiających się w kolofonie słów ora pro uuigbaldo próbowano powiązać manuskrypt z biskupem Hygbaldem z Lindisfarne, jednak nie wszyscy badacze zaakceptowali tę tezę.

Nazwa księgi pochodzi od założonej przez kardynała Francesco Barberiniego (1597-1679) biblioteki, w której pierwotnie się znajdowała. W 1902 roku stała się własnością Biblioteki Watykańskiej.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 The Blackwell Encyclopaedia of Anglo-Saxon England. edited by Michael Lapidge. Oxford: Blackwell Publishers, 2001, s. 53. ISBN 0-631-22492-0.
1 2 3 Anglo-Saxon England. edited by Malcolm Godden and Simon Keynes. Warszawa: Cambridge University Press, 2006, s. 37. ISBN 978-0521-8834429.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[blackwell-1] 1 2 3 4 5 6 The Blackwell Encyclopaedia of Anglo-Saxon England. edited by Michael Lapidge. Oxford: Blackwell Publishers, 2001, s. 53. ISBN 0-631-22492-0.

[england-2] 1 2 3 Anglo-Saxon England. edited by Malcolm Godden and Simon Keynes. Warszawa: Cambridge University Press, 2006, s. 37. ISBN 978-0521-8834429.