Ewald Macha
Data i miejsce urodzenia

17 sierpnia 1940
Czerwionka

Data śmierci

31 lipca 2014

profesor nauk technicznych
Specjalność: mechanika ciała stałego, mechatronika, zmęczenie metali i elementów maszyn
Alma Mater

Politechnika Wrocławska

Doktorat

1970
Politechnika Wrocławska

Habilitacja

1980

Profesura

20 marca 1992

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Wyższa Szkoła Inżynierska w Opolu
Politechnika Opolska

Odznaczenia

Ewald Macha (ur. 17 sierpnia 1940 w Czerwionce, zm. 31 lipca 2014) – polski inżynier mechaniki i budowy oraz eksploatacji maszyn, specjalizujący się w mechanice ciała stałego, mechatronice, zmęczeniu metali i elementów maszyn; nauczyciel akademicki związany z opolską uczelnią techniczną.

Życiorys

Urodził się w Czerwionce, w powiecie rybnickim. Po ukończeniu kolejno szkoły podstawowej i średniej podjął studia na kierunku mechanika na Politechnice Wrocławskiej, które ukończył w 1964 roku dyplomami magistra inżyniera. Niedługo potem podjął studia doktoranckie na Wydziale Elektroniki swojej macierzystej uczelni, uzyskując w 1970 roku stopień naukowy doktora nauk technicznych. W 1980 roku Rada Wydziału Mechanicznego PWr nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie mechaniki. Od lat 60. XX wieku związał się zawodowo z Wyższą Szkołą Inżynierską w Opolu (od 1996 roku Politechnika Opolska), obejmując na niej kolejno stanowiska: asystenta, adiunkta, profesora nadzwyczajnego i profesora zwyczajnego w 1995 roku. Wcześniej w 1992 roku Prezydent Polski Lech Wałęsa nadał mu tytuł profesora nauk technicznych. Na opolskiej uczelni technicznej pełnił wiele istotnych funkcji organizacyjnych. W latach 1984–1987 był prorektorem do spraw nauki, a od 1986 do 2008 roku był kierownikiem Katedry Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn. Zmarł nagle w dniu 31 lipca 2014 w Opolu.

Dorobek naukowy i odznaczenia

Autor ponad 200 publikacji, 13 monografii oraz 5 patentów. Zapoczątkował i rozwinął nowy w skali międzynarodowej kierunek badań nad wieloosiowym zmęczeniem losowym tworzyw konstrukcyjnych. Był stypendystą IREX, Purdue University w West Lafayette, University of California w Los Angeles (1986–1987). Za swoją działalność naukowo-dydaktyczna otrzymał liczne odznaczenia i nagrody, w tym Nagroda I stopnia Ministerstwa Edukacji Narodowej (1989), Złoty Krzyż Zasługi (1984), Medal Komisji Edukacji Narodowej (1994}. Należał do wielu organizacji naukowych: American Society for Testing and Materiale, ASTM Committee E08 on Fatigue and Fracture, The European Structural Integrity Society TC 3.1 Multiaxial, Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej. Wypromował 9 doktorów, wśród których są m.in. Tadeusz Łagoda.

Przypisy

  1. data urodzenia
  2. 1 2 Wrocławskie Środowisko Akademicki, biografia Ewalda Machy. wsa.dbc.wroc.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-21)]. [on-line] [dostęp: 22.04.2012]
  3. Prof. Ewald Macha, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2012-04-24].
  4. 1 2 Brak tytułu w bazie „Prace badawcze” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2012-04-21].
  5. Wrocławskie Środowisko Akademickie. Twórcy i ich uczniowie, pod red. A. Chmielewskiego, wyd. Ossolineum, Wrocław 2007, s.236.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.