Ewa Maria Leniart (ur. 27 sierpnia 1976 w Dylągówce) – polska prawnik i polityk, doktor nauk prawnych. Dyrektor oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Rzeszowie, wojewoda podkarpacki (2015–2019, 2020–2023), posłanka na Sejm IX i X kadencji.

Życiorys

Ukończyła II Liceum Ogólnokształcące w Rzeszowie. W latach 1995–2000 studiowała na Wydziale Prawa Filii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Rzeszowie, uzyskując w tej dziedzinie tytuł zawodowy magistra. W czasie studiów zajmowała się społecznie udzielaniem porad prawnych w ramach biura studenckiego. W 2014 uzyskała stopień doktora nauk prawnych na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach na podstawie rozprawy zatytułowanej Usiłowanie usunięcia organów władzy państwowej i usiłowanie zmiany ustroju państwa w orzecznictwie Wojskowego Sądu Rejonowego w Rzeszowie w latach 1946–1955.

W 2000 rozpoczęła pracę w nowo utworzonym rzeszowskim oddziale Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu na stanowisku inspektora ds. administracyjnych. Od 2002 do 2005 była kierownikiem referatu w rzeszowskim oddziale IPN, później do 2007 pracowała w urzędzie wojewódzkim jako koordynator i dyrektor gabinetu wojewody Ewy Draus. W 2006 została także pracownikiem naukowo-dydaktycznym w Zakładzie Historii Państwa i Prawa Uniwersytetu Rzeszowskiego. W 2007 objęła stanowisko dyrektora oddziału IPN w Rzeszowie. Była członkiem społecznego Komitetu Budowy Pomnika ks. Jerzego Popiełuszki i członkiem założycielem Komitetu Budowy Pomnika płk. Łukasza Cieplińskiego w Rzeszowie. Zainspirowała utworzenie Klubu Historycznego im. Łukasza Cieplińskiego, skupiającego osoby z regionu pasjonujące się historią. Wsparła budowę Muzeum Polaków Ratujących Żydów podczas II wojny światowej im. Rodziny Ulmów w Markowej.

W 2014 bez powodzenia kandydowała z listy Prawa i Sprawiedliwości do Sejmiku Województwa Podkarpackiego, mandat radnej uzyskała jednak w listopadzie 2015. 8 grudnia 2015 została powołana na stanowisko wojewody podkarpackiego, odchodząc w związku z tym z sejmiku. W wyborach w 2019 bezskutecznie ubiegała się o mandat deputowanej do Parlamentu Europejskiego z okręgu obejmującego województwo podkarpackie.

W wyborach parlamentarnych w tym samym roku została natomiast wybrana do Sejmu IX kadencji. Kandydowała w okręgu rzeszowskim, otrzymując 36 305 głosów. W związku z tym wyborem 11 listopada 2019 zakończyła urzędowanie na funkcji wojewody. 10 stycznia 2020 premier Mateusz Morawiecki ponownie powierzył jej stanowisko wojewody podkarpackiego (od 13 stycznia 2020). W konsekwencji wygasł jej mandat poselski.

W marcu 2021 ogłosiła start w przedterminowych wyborach na prezydenta Rzeszowa. Poparcia udzieliły jej Prawo i Sprawiedliwość oraz Region Rzeszowski NSZZ „Solidarność”, powołano także wspierający ją honorowy komitet kobiet. W głosowaniu z 13 czerwca 2021 otrzymała 23,62%, zajmując drugie miejsce (wybory zakończyły się w pierwszej turze wygraną Konrada Fijołka).

W wyborach w 2023 po raz drugi uzyskała mandat poselski, zdobywając 38 795 głosów. W konsekwencji 2 listopada tego samego roku przestała pełnić funkcję wojewody. W 2024 z ramienia PiS wystartowała w kolejnych wyborach europejskich.

Życie prywatne

Córka Ignacego i Weroniki. Wdowa po historyku Zbigniewie Nawrockim (1959–2017). Ma jedno dziecko.

Odznaczenia

• Srebrny Krzyż Zasługi (2010)
• Brązowa Odznaka „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej” (2017)
• Złoty Medal za Zasługi dla Straży Granicznej (2023)
• Medal Dwudziestolecia NSZZ Pracowników Policji (2016)
• Srebrny Medal za zasługi dla Podkarpackiego Oddziału Wojewódzkiego Związku Weteranów i Rezerwistów Wojska Polskiego (2017)
• Order Księżnej Olgi III klasy (Ukraina, 2023)

Przypisy