European Rugby Challenge Cup 2017/2018 – dwudziesty drugi sezon European Rugby Challenge Cup, rozgrywek klubowych w rugby union w Europie, które rangą przewyższa tylko European Rugby Champions Cup. Zwycięzcą rozgrywek została walijska drużyna Cardiff Blues, która zdobyła to trofeum po raz drugi w historii (poprzednio – w 2010). W rozegranym w hiszpańskim Bilbao finale pokonała ona angielską ekipę Gloucester, dwukrotnego zdobywcę tego pucharu i finalistę z poprzedniego sezonu. Finał rozgrywek po raz pierwszy w historii został rozegrany poza granicami państw, których reprezentacje uczestniczą w Pucharze Sześciu Narodów.

Uczestnicy i system rozgrywek

W rozgrywce uczestniczyło 20 drużyn klubowych z krajów europejskich. 18 miejsc zagwarantowano drużynom z krajów uczestniczących w rozgrywkach Pucharu Sześciu Narodów:

• 4 drużyny z miejsc 8–11 z poprzedniego sezonu rozgrywek angielskiej ligi Premiership oraz najlepsza drużyna z poprzedniego sezonu angielskiej ligi RFU Championship (drugi poziom rozgrywkowy w Anglii);
• 5 drużyn z miejsc 8–12 z poprzedniego sezonu rozgrywek francuskiej ligi Top 14 oraz 2 najlepsze drużyny z poprzedniego sezonu francuskiej ligi Pro D2 (drugi poziom rozgrywkowy we Francji);
• wszystkie 3 drużyny z międzynarodowej ligi Pro12, które nie zakwalifikowały się European Rugby Champions Cup lub do kwalifikacji do tych rozgrywek;
• 3 drużyny uczestniczące w kwalifikacjach do European Rugby Champions Cup (2017/2018), które nie uzyskały awansu (w kwalifikacjach tych brały udział drużyny z Premiership, Top 14 i Pro12).

Dwa pozostałe miejsca uzyskały dwie najlepsze drużyny poprzedniego sezonu rozgrywek European Rugby Continental Shield, w których uczestniczą drużyny z krajów europejskich nie biorących udziału w Pucharze Sześciu Narodów oraz z Włoch (w sezonie 2016/2017: Włochy, Rosja, Hiszpania, Belgia, Niemcy, Rumunia).

Uczestnicy rozgrywek:

W pierwszej fazie drużyny podzielone były na pięć grup po cztery drużyny. Wszystkie zespoły grały ze sobą dwukrotnie: mecz i rewanż. Awans do fazy pucharowej uzyskali zwycięzcy grup oraz trzy najlepsze drużyny z drugich miejsc. W kolejnej fazie rozgrywki toczyły się w systemie pucharowym (ćwierćfinały, półfinały i finał), a drużyny rozgrywały ze sobą tylko po jednym meczu. W tej fazie drużyny były rozdzielane zgodnie z ustalonym na podstawie fazy grupowej rankingu (od miejsca w rankingu uzależnione było też przyznanie roli gospodarza w ćwierćfinałach i półfinałach).

W fazie grupowej drużyny otrzymywały 4 punkty za zwycięstwo, 2 punkty za remis i 0 punktów w przypadku porażki. Ponadto mogły otrzymać punkty bonusowe: 1 punkt za zdobycie co najmniej 4 przyłożeń w meczu (niezależnie od wyniku) i 1 punkt za porażkę różnicą najwyżej 7 punktów. W przypadku równej liczby punktów w tabeli grupowej o wyższym miejscu decydował bilans bezpośrednich spotkań (liczba punktów, bilans punktów, liczba przyłożeń), w przypadku braku rozstrzygnięcia lub braku bezpośrednich spotkań (w rankingu po fazie grupowej) kolejno: bilans punktów, liczba przyłożeń, mniejsza liczba kar indywidualnych (żółtych i czerwonych kartek) i losowanie.

Faza grupowa

W pierwszej kolejce rozgrywek grupowych doszło do sensacji. Debiutująca w Challenge Cup rosyjska drużyna Krasnyj Jar pokonała u siebie zwycięzcę ubiegłorocznej edycji tych rozgrywek i dwukrotnego finalistę najważniejszych klubowych rozgrywek europejskich European Rugby Champions Cup Stade Français.

Faza pucharowa

Statystyki turnieju

Najwięcej punktów w rozgrywkach – po 56 – zdobyli Jarrod Evans z Cardiff Blues i Jack Carty z Connacht, o punkt mniej od nich uzyskał Owen Williams z Gloucester. Evans wykonał najwięcej skutecznych podwyższeń (10), a Williams najwięcej skutecznych rzutów karnych (18). Najwięcej przyłożeń w rozgrywkach (10) zdobył Adam Radwan z Newcastle Falcons.

Zobacz też

• European Rugby Champions Cup (2017/2018)

Przypisy

Linki zewnętrzne

• European Professional Club Rugby: Challenge Cup. [dostęp 2017-10-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-23)].