Eugeniusz Raś
Data urodzenia

12 maja 1923

Data śmierci

14 grudnia 1997

Miejsce spoczynku

Cmentarz Centralny w Sanoku

Narodowość

polska

Pracodawca

Autosan

Małżeństwo

Maria

Dzieci

Ryszard

Odznaczenia

Eugeniusz Raś (ur. 12 maja 1923, zm. 14 grudnia 1997) – polski pracownik przemysłu motoryzacyjnego związany z Sanokiem.

Życiorys

Urodził się 12 maja 1923. W wieku 15 lat w 1938 podjął pracę w Fabryce Maszyn i Wagonów – L. Zieleniewski w Sanoku jako uczeń blacharski. Jednocześnie uczył się w szkole zawodowej. Po wybuchu II wojny światowej w czasie okupacji niemieckiej był działaczem konspiracji. W 1943 był aresztowany przez Niemców i po dwóch miesiącach został zwolniony.

Po 1944 został funkcjonariuszem Milicji Obywatelskiej. Służył w rejonie miejscowości Lesko, Łukawica, Zahoczewie biorąc udział w walkach z Ukraińską Powstańczą Armią i polskim podziemiem niepodległościowym. W 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. Na przełomie lat 40. i 50. uprawiał piłkę nożną w klubach Sanovia Lesko i Gwardia Sanok. Od 1959 ponownie pracował w macierzystej fabryce, przemianowanej na Sanowag. Zatrudniony w tłoczni, od 1960 do lat 70. w dziale obróbki ręcznej.

Na przełomie lat 60./70. sprawował funkcję komendanta grupy ORMO w Sanoku. Uprawiał wędkarstwo. Był członkiem sekcji „Autosan” Polskiego Związku Wędkarskiego. Był prezesem Koła PZW nr 1 w Sanoku.

Eugeniusz Raś zmarł 14 grudnia 1997. Jego żoną była Maria (1924–2007), a ich synem Ryszard (1948–2012). Wszyscy troje zostali pochowani w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Kryptonim „San”. Żołnierze sanockiego Obwodu Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1939-1944. Sanok: Społeczny Komitet Wydawniczy „San”, 1992, s. 288.
  2. ↑ Andrzej Brygidyn: Kryptonim „San”. stankiewicze.com. [dostęp 2015-09-13].
  3. ↑ Artykuły: historia. gimniebieszczany1.vgh.pl. [dostęp 2015-09-13].
  4. ↑ Tuż po wojnie. W: Bolesław Baraniecki: Opowieści leskie. Z pamięci i z fotografii. Olszanica: BOSZ, 2008, s. 316. ISBN 978-83-7576-007-1.
  5. ↑ Na lwy by, a może... na. Wyróżnienia w walce z kłusownictwem. „Nowiny”, s. 4, Nr 224 z 15 sierpnia 1970.
  6. ↑ Na lwy by, a może na... Troć jeziorowa w Solinie. „Nowiny”, s. 4, Nr 153 z 5 czerwca 1971.
  7. 1 2 Na lwy by, a może... na. Zawody gruntowe. „Nowiny”, s. 4, Nr 210 z 1 sierpnia 1970.
  8. 1 2 3 Eugeniusz Raś. Nekrolog. „Tygodnik Sanocki”. Nr 51 (319), s. 6, 19 grudnia 1997.
  9. ↑ Bartosz Błażewicz. Łosoś wraca w Bieszczady. „Tygodnik Sanocki”, s. 6, Nr 20 (810) z 18 maja 2007.
  10. ↑ Odznaczeni podczas uroczystej akademii z okazji 30-lecia zjednoczenia polskiego ruchu robotniczego. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 36 (129) z 20-31 grudnia 1978.
  11. ↑ Z uroczystej akademii dla uczczenia Zjednoczenia. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, Nr 1 (130) z 1-10 stycznia 1979.
  12. ↑ Wiesław Koszela. Sztandar dla sanockiej jednostki ORMO. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 8 (371) z 10-20 marca 1986.
  13. ↑ Wysokie odznaczenia państwowe dla najbardziej zasłużonych. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 10 (29) z 15-30 maja 1975.
  14. ↑ XXXI lat ORMO. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 5 (74) z 1-15 marca 1977.
  15. ↑ Na lwy by, a może... na. „Nowiny”, s. 4, Nr 5 z 6 stycznia 1973.
  16. ↑ Na lwy by, a może... Odznaczenia działaczy PZW. „Nowiny”, s. 4, Nr 4 z 5 stycznia 1973.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.