Eugeniusz Kameduła
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

25 maja 1941
Powiercie

Data śmierci

6 grudnia 2016

doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: dydaktyka, pedagogika
Doktorat

1974
UAM

Habilitacja

1989
UAM

profesor nadzwyczajny UAM

Eugeniusz Kameduła (ur. 25 maja 1941 w Powierciu, zm. 6 grudnia 2016) – polski pedagog, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor nadzwyczajny Wydziału Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Życiorys

Urodził się 25 maja 1941 roku w Powierciu koło Koła, jego rodzicami byli Bolesław oraz Jadwiga z domu Biernat. W 1948 roku rozpoczął naukę w szkole podstawowej, a po jej ukończeniu w Liceum Ogólnokształcącym im. Kazimierza Wielkiego w Kole. Po zdaniu egzaminu dojrzałości, w 1961 roku rozpoczął pracę jako instruktor w Komendzie Hufca Harcerskiego w Kole. W 1961 roku rozpoczął studia pedagogiczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, do 1963 roku był instruktorem w Komendzie Chorągwi Wielkopolskiej ZHP, ale w stopniu podharcmistrza zrezygnował z dalszej działalności w ZHP. Zaczął się później udzielać w Zrzeszeniu Studentów Polskich.

W 1966 roku uzyskał uprawnienia pilota wycieczek zagranicznych. W tym samym roku uzyskał tytuł magistra i rozpoczął pracę na stanowisku asystenta w Zakładzie Dydaktyki Katedry Pedagogiki Uniwersytetu Adama Mickiewicza. W 1974 roku obronił pracę doktorską i został adiunktem.

W 1989 na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Środki dydaktyczne w strukturalizacji wiedzy uczniów uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych. Został profesorem nadzwyczajnym Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM. W latach 1990−1996 był kierownikiem Pracowni Krajoznawstwa i Turystyki Szkolnej w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Adama Mickiewicza. W latach 90. pracował też w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Zielonej Górze. W 1997 roku rozpoczął też pracę w Mazowieckiej Wyższej Szkole Humanistyczno-Pedagogicznej w Łowiczu, gdzie pełnił funkcję kierownika Katedry Dydaktyki i przez dwa lata był dziekanem Wydziału Pedagogicznego. Przez kilka lat pracował też w Wyższej Szkole Bezpieczeństwa w Poznaniu, gdzie był kierownikiem Katery Dydaktyki.

Był także nauczycielem akademickim Wyższej Szkoły Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu, Collegium da Vinci i Wielkopolskiej Wyższej Szkole Społeczno-Ekonomicznej w Środzie Wielkopolskiej.

Został pochowany 10 grudnia 2016 na cmentarzu w Imielnie w powiecie gnieźnieńskim.

Wybrane publikacje

  • Środki dydaktyczne w strukturalizacji wiedzy ucznia, Poznań 1989.
  • W kręgu edukacji, nauk pedagogicznych i krajoznawstwa (współautorzy: Eugeniusz Piotrowski, Ignacy Kuźniak) Poznań 2003.
  • Koncepcje zmian w kształceniu nauczycieli [w:] H. Moroz (red.), Rozwój zawodowy nauczyciela, Kraków 2005.
  • Wykorzystanie mediów w szkole wyższej, [w:] M. Kozielska (red.), Edukacja dla społeczeństwa wiedzy, Toruń 2007.
  • Nowa jakość kształcenia i wychowania po reformie systemu oświatowego [w:] H. Moroz (red.), Problemy doskonalenia systemu edukacyjnego w Polsce, Kraków 2008.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Ewaryst Jaśkowski i inni red., Kolski Słownik Biograficzny, Koło: Muzeum Technik Ceramicznych w Kole, 2014, s. 232-233, ISBN 978-83-91960-99-8.
  2. 1 2 Zmarł dydaktyk – wieloletni prof. UAM Eugeniusz Kameduła. pedagog.blogspot.com, 11 grudnia 2016. [dostęp 2016-12-19].
  3. ↑ Dr hab. Eugeniusz Kameduła, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2016-12-19].
  4. ↑ Nekrolog. amu.edu.pl. [dostęp 2016-12-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-20)].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.