Eugeniusz Chilarski
pułkownik dyplomowany piechoty
Data i miejsce urodzenia

13 marca 1888
Przemyśl

Data śmierci

1943

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier,
Wojsko Polskie

Jednostki

10 Pułk Piechoty
11 Pułk Piechoty
SG WP
DOK IV

Stanowiska

dowódca pułku
pomocnik dowódcy okręgu korpusu

Odznaczenia

Eugeniusz Chilarski (ur. 13 marca 1888 w Przemyślu, zm. 1943) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 13 marca 1888 w Przemyślu, w rodzinie Antoniego i Julii z Braunów. Uczęszczał do gimnazjum w Stanisławowie i C. K. IV Gimnazjum we Lwowie. Ukończył korpus kadetów we Lwowie. Był oficerem c. i k. armii.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Był adiutantem Polskiej Wojskowej Komisji Likwidacyjnej w Wiedniu. W stopniu kapitana przydzielony do Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, w którym na przełomie 1918/1919 kierował Sekcją Organizacyjną w Oddziale VI Informacyjnego (wywiad i kontrwywiad wojskowy), od lutego 1919 był szefem Sekcji Spraw Organizacyjnych, zaś po kolejnej reorganizacji SG od sierpnia w stopniu majora kierował Wydziałem Mobilizacyjnym w Oddziale I Organizacyjno–Mobilizacyjnym. Ukończył II Kurs Doszkolenia od 3 listopada 1922 roku do 15 października 1923 w Wyższej Szkole Wojennej. Uzyskał tytuł oficera dyplomowanego. Został awansowany do stopnia podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie do stopnia pułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W 1923, 1924 jako oficer rezerwowy 10 pułku piechoty pełnił funkcję zastępca szefa Departamentu X Przemysłu Wojennego Ministerstwa Spraw Wojskowych. W lipcu 1927 został przeniesiony do 11 pułku piechoty w Tarnowskich Górach na stanowisko dowódcy pułku. Z dniem 22 lipca 1928 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym na stanowisko pomocnika dowódcy Okręgu Korpusu nr IV w Łodzi do spraw uzupełnień. Jako delegat dowódcy OK nr IV był jednym z inicjatorów powstania przed 1930 Łódzkiego Klubu Lotniczego. Od 21 grudnia 1929 do 1934 był prezesem klubu sportowego ŁKS Łódź. Z dniem 31 sierpnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku. Jako emerytowany oficer był kierownikiem ekonomicznym Huty „Pokój”.

Od 25 lipca 1915 był mężem Jadwigi Linde.

Zmarł w 1943.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Wojskowe Biuro Historyczne [online], wbh.wp.mil.pl [dostęp 2020-09-21].
  2. 1 2 3 4 5 6 Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 97. [dostęp 2021-10-06].
  3. ↑ Sprawozdanie Dyrektora C. K. IV. Gimnazyum we Lwowie za rok szkolny 1899. Lwów: 1899, s. 62.
  4. 1 2 3 4 5 6 Piotr Stawecki. Protokoły przesłuchania generał Rybaka. „Dzieje Najnowsze”. 4, s. 110, 1992. ISSN 0419-8824.
  5. ↑ Regina Czarnecka: Organizacja Sztabu Generalnego WP (Naczelnego Dowództwa WP) w latach 1918–1921. Centralne Archiwum Wojskowe. s. 5. [dostęp 2015-04-07].
  6. ↑ Regina Czarnecka: Organizacja Sztabu Generalnego WP (Naczelnego Dowództwa WP) w latach 1918 – 1921. Centralne Archiwum Wojskowe. s. 25. [dostęp 2015-04-07].
  7. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 63 z 27 września 1923 roku, s. 586–587.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 398.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 341.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 160.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 16.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 26, 152.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 26, 341.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 220.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 218.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 114.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 462.
  18. ↑ Łódź przed najdonioślejszym wydarzeniem sportowym. Organizacja Klubu Lotniczego. „Hasło Łódzkie”, s. 7, Nr 71 z 13 marca 1930.
  19. ↑ Drobne wiadomości sportowe. Płk dypl. Chilarski prezesem ŁKS. „Hasło Łódzkie”, s. 4, Nr 356 z 27 grudnia 1929.
  20. ↑ ŁKS 1908–1933 (XXV). Łódź: 1933, s. 10, 15, 81, 95, 105–106.
  21. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 85.
  22. ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 23.
  23. ↑ M.P. z 1932 r. nr 65, poz. 85 „za zasługi na polu organizacji wojska”.
  24. ↑ Piętnastolecie L. O. P. P.. Warszawa: Wydawnictwo Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1938, s. 280.
  25. ↑ Dziennik Personalny MSWoj. Nr 12/1930, s. 250

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.