Eugeniusz Budzyński

Eugeniusz Budzyński w latach 30.
major lekarz
Data i miejsce urodzenia

14 stycznia 1893
Kobiela, Imperium Rosyjskie

Data i miejsce śmierci

wiosna 1940
Katyń, ZSRR

Przebieg służby
Lata służby

1939–1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Główne wojny i bitwy

Kampania wrześniowa

Odznaczenia

Eugeniusz Sylwester Budzyński (ur. 14 stycznia 1893 w Kobieli, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – polski lekarz balneolog, neurolog, internista i major Wojska Polskiego. Ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Syn Eugeniusza i Leokadii z Łapinkiewiczów. Miał braci Stanisława i Kazimierza oraz siostrę Marię. Ukończył Męskie Gimnazjum Rządowe w Kielcach. Studiował medycynę na Uniwersytecie Jurijewskim w Tartu, uzyskując dyplom lekarza w 1917 roku. Podczas studiów należał do organizacji „Polonia” i korporacji akademickiej „Lechicja”. W czasie wojny polsko-bolszewickiej był ordynatorem szpitali polowych nr 15, 102 i 903.

Od 1922 do 1928 ordynator w Szpitalu Kolejowym w Wilnie na „Wilczej Łapie”, był też lekarzem Kasy Chorych. W 1924 na Uniwersytecie Warszawskim uzyskał tytuł doktora medycyny.

Od 1928 roku lekarz uzdrowiskowy Państwowym Zakładzie Zdrojowym w Busku-Zdroju. Publikował na temat właściwości leczniczych wód mineralnych w polskich uzdrowiskach. W 1929 r., opodal sanatorium Marconi, dr Budzyński wybudował według projektu warszawskiego architekta Brunona Zborowskiego pensjonat „Sanato”. Zatrzymywało się w nim na kurację wiele znanych osób, m.in. Ludwik Solski, który w 1932 roku zadedykował małżeństwu Budzyńskich jeden ze swoich wierszy.

W 1937 roku został mianowany przez Ministra Opieki Społecznej członkiem Państwowej Rady do Spraw Uzdrowisk.

Po wybuchu II wojny światowej zmobilizowany, zgłosił się do jednostki w Tarnowie. Awansowany do stopnia majora, został komendantem szpitala polowego. Pod Lwowem dostał się do niewoli sowieckiej, przewieziony do obozu w Kozielsku. Został zamordowany w Katyniu, jego zwłoki zidentyfikowano przy ekshumacji.

Jego nazwisko jest wyryte na ścianie kaplicy Katyńskiej katedry polowej Wojska Polskiego w Warszawie, pośród innych nazwisk zidentyfikowanych oficerów WP i polskich policjantów zamordowanych przez Sowietów wiosną 1940.

Odznaczenia

Życie prywatne

Z żoną Ireną z Foltańskich, nauczycielką historii, miał syna Witolda (zm. 1950).

Przypisy

  1. 1 2 Stanisław Łoza (red.), Czy wiesz kto to jest?, (Przedr. fotooffs., oryg.: Warszawa : Wydaw. Głównej Księgarni Wojskowej, 1938.), Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 83.
  2. ↑ Tarczyński i in. 2000 ↓, s. 263.
  3. ↑ Łoza S: Czy wiesz kto to jest? Tom 1. Główna Ksiȩg. Wojskowa, 1938, s. 83.
  4. 1 2 3 Jan Bohdan Gliński: Słownik biograficzny lekarzy i farmaceutów – ofiar drugiej wojny światowej.. Warszawa: Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner, 1997, s. 43-44. ISBN 83-85842-22-5.
  5. ↑ Tarczyński M. i inni, Katyń, Księga Cmentarna, Warszawa 2000, s. 59.
  6. ↑ Budzyński E. Badania naukowe wód mineralnych polskich zdrojowisk ze szczególnym uwzględnieniem zdrojowisk państwowych. „Pamiętnik Polskiego Towarzystwa Balneologicznego”. 12, s. 197-209, 1933.
  7. ↑ Budzyński E. Busko-Zdrój. „Nowiny Lekarskie”. 41 (13), s. 502, 1929.
  8. ↑ Budzyński E. Państwowy Zakład Zdrojowy w Busku – ziemi kieleckiej. „Medycyna i Przyroda”. 3 (5), s. 32, 1939.
  9. ↑ Budzyński E. Wytyczne dla dalszego rozwoju Buska w związku z wartością leczniczą jego wód. „Pamiętnik Polskiego Towarzystwa Balneologicznego”. 14, s. 266-274, 1935.
  10. ↑ Rozstrzelani w Katyniu: alfabetyczny spis 4410 jeńców polskich z Kozielska rozstrzelanych w kwietniu-maju 1940, według źródeł sowieckich, polskich i niemieckich. Ośrodek KARTA, 1995
  11. ↑ Katedra Polowa Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2010-08-21].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.