| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Typ głosu | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
Eugenio Giraldoni (ur. 20 maja 1871 w Marsylii, zm. 23 czerwca 1924 w Helsinkach) – włoski śpiewak operowy, baryton.
Życiorys
Był synem śpiewaków Leone Giraldoniego i Caroliny Femi-Geraldoni, lekcje śpiewu pobierał od matki. Zadebiutował na scenie w 1891 roku w Barcelonie jako Escamillo w Carmen. Śpiewał m.in. w mediolańskiej La Scali i Teatro Costanzi w Rzymie. W 1900 roku w Rzymie kreował rolę Scarpii podczas prapremierowego przedstawienia Toski Giacomo Pucciniego. W tym samym roku w Mediolanie zagrał rolę tytułową we włoskiej premierze Eugeniusza Oniegina Piotra Czajkowskiego. W 1904 roku debiutował w nowojorskiej Metropolitan Opera, kreując rolę Barnaby w Giocondzie. W kolejnych latach występował m.in. w Buenos Aires, Genewie, Paryżu i Petersburgu. W 1906 roku wystąpił w prapremierowym przedstawieniu opery Alberto Franchettiego La figlia di Iorio. Do jego najsłynniejszych ról należała partia tytułowa w Borysie Godunowie Modesta Musorgskiego. Po I wojnie światowej wycofał się ze sceny i osiadł w Helsinkach.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 2 Conf–Gysi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 1284. ISBN 0-02-865527-3.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 The Grove Book of Opera Singers. Oxford: Oxford University Press, 2008, s. 192. ISBN 978-0-19-533765-5.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Lucjan Kydryński: Opera na cały rok. Kalendarium. T. 1. styczeń–czerwiec. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1989, s. 274. ISBN 83-224-0334-8.