Eugene Newman Parker (ur. 10 czerwca 1927 w Houghton, zm. 15 marca 2022 w Chicago) – amerykański astronom.

Życiorys

Urodził się 10 czerwca 1927 w Houghton. W 1948 uzyskał licencjat w zakresie fizyki na Michigan State University, a w 1951 obronił doktorat na Caltech. Po ukończeniu nauki wykładał na University of Utah, a od 1955 pracował w Fermi Institute University of Chicago (od 1957 jako Assistant Professor, od 1960 jako Associate Professor, od 1962 jako profesor). W latach 1970–1972 był dziekanem Wydziału Fizyki, a następnie do 1978 dziekanem Wydziału Astronomii. W latach 1983–1986 przewodniczący sekcji astronomicznej National Academy of Sciences.

W połowie lat 1950. przewidział, że z atmosfery Słońca wylatują z naddźwiękową prędkością naładowane cząstki plazmy, które tworzą wiatr słoneczny. Jego artykuł został jednak odrzucony przez Astrophysical Journal i dopiero po jego interwencji u redaktora naczelnego Subrahmanyana Chandrasekhara został w 1958 opublikowany. Teoria Parkera została potwierdzona cztery lata później przez sondę Mariner 2, która badała Wenus.

Wyróżniony m.in. George Ellery Hale Prize (1978), National Medal of Science (1989), Royal Astronomical Society Gold Medal (1992), Bruce Medal (1997), Kyoto Prize (2003), James Clerk Maxwell Prize (2003), Hannes Alfvén Prize (2012) i Crafoord Prize in Astronomy, a jego imieniem nazwano sondę Parker Solar Probe, która w 2021 jako pierwsza wleciała w koronę słoneczną.

Przypisy