| γ Draconis | |||||||||||||||||||||
Położenie w gwiazdozbiorze Smoka | |||||||||||||||||||||
| Dane obserwacyjne (J2000) | |||||||||||||||||||||
| Gwiazdozbiór | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rektascensja |
17h 56m 36,37s | ||||||||||||||||||||
| Deklinacja |
+51° 29′ 20,02″ | ||||||||||||||||||||
| Paralaksa (π) |
0,02114 ± 0,00010″ | ||||||||||||||||||||
| Odległość | |||||||||||||||||||||
| Wielkość obserwowana |
2,24m | ||||||||||||||||||||
| Ruch własny (RA) |
−8,24 ± 0,11 mas/rok | ||||||||||||||||||||
| Ruch własny (DEC) |
−22,79 ± 0,10 mas/rok | ||||||||||||||||||||
| Prędkość radialna |
−27,91 ± 0,19 km/s | ||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||
| Rodzaj gwiazdy | |||||||||||||||||||||
| Typ widmowy |
K5 III | ||||||||||||||||||||
| Masa |
1,7 M☉ | ||||||||||||||||||||
| Promień |
48,15 ± 1,09 R☉ | ||||||||||||||||||||
| Metaliczność [Fe/H] |
−0,14 | ||||||||||||||||||||
| Wielkość absolutna |
−1,13m | ||||||||||||||||||||
| Jasność |
600 L☉ | ||||||||||||||||||||
| Temperatura |
3930 K | ||||||||||||||||||||
| Charakterystyka orbitalna | |||||||||||||||||||||
| Krąży wokół | |||||||||||||||||||||
| Półoś wielka |
6743 pc | ||||||||||||||||||||
| Mimośród |
0,1169 | ||||||||||||||||||||
| Alternatywne oznaczenia | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Eltanin (Gamma Draconis, γ Dra) – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Smoka.
Nazwa
Gwiazda nosi tradycyjną nazwę Eltanin, wywodzącą się od arabskiego الراس التنين Al Rās al Tinnīn, oznaczającego głowę Smoka. Nazwa bywała zapisywana też jako Ettanin, Etannin, Etanim i Etamin. Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2016 roku formalnie zatwierdziła użycie formy Eltanin dla określenia tej gwiazdy.
Charakterystyka obserwacyjna
Eltanin ma obserwowaną wielkość gwiazdową równą 2,24m, a jego wielkość absolutna jest równa −1,13m. James Bradley obserwując tę gwiazdę w 1728 roku odkrył aberrację roczną światła, czym dowiódł istnienia ruchu Ziemi wokół Słońca.
Eltanin i Słońce zbliżają się w swoim ruchu wokół Centrum Galaktyki. Według obliczeń opartych na pomiarach sondy Hipparcos, za półtora miliona lat Eltanin znajdzie się bliżej niż 28 lat świetlnych od Słońca i w okresie od 1,33 do 2,03 miliona lat w przyszłości będzie najjaśniejszą (po Słońcu) gwiazdą ziemskiego nieba. Jej obserwowana wielkość gwiazdowa osiągnie −1,39m, co jest wartością podobną do obecnej jasności Syriusza. W czasie gdy Gamma Draconis osiągnie największą jasność widomą, Syriusz oddali się od Słońca na tyle, że jego jasność będzie mniejsza.
Charakterystyka fizyczna
Jest to pomarańczowy olbrzym, należący do typu widmowego K5. Jego temperatura to około 4000 K, a jego jasność jest 600 razy większa niż jasność Słońca. Promień tej gwiazdy jest ok. 48 razy większy niż promień Słońca. Ma ona masę około 1,7 razy większą niż Słońce i jest na późniejszym etapie rozwoju.
Gamma Draconis B
W odległości ok. 21 sekund kątowych od Eltanina znajduje się gwiazda o jasności 13,4m, Gamma Draconis B. Jest to prawdopodobnie czerwony karzeł i jest on silnym źródłem promieniowania rentgenowskiego. Nie wiadomo, czy gwiazdy te tworzą układ związany grawitacyjnie; gdyby się to potwierdziło, to odległość między składnikami wynosiłaby około 1000 au.
Eltanin ma pięć innych optycznych towarzyszek o wielkości około 11–13m.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Eltanin (gwiazda) w bazie SIMBAD (ang.)
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Anderson E., Francis C.: HIP 87833. [w:] Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2018-05-21]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 Jim Kaler: ELTANIN (Gamma Draconis). [w:] STARS [on-line]. [dostęp 2014-05-12]. (ang.).
- 1 2 3 4 L. Piau, P. Kervella, S. Dib, P. Hauschildt. Surface convection and red giants radii measurements. „Astronomy & Astrophysics”. 526 (A100), luty 2011. DOI: 10.1051/0004-6361/201014442. (ang.).
- 1 2 Draco, the Dragon. W: Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 207–208. ISBN 0-486-21079-0. (ang.).
- ↑ Naming Stars. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2017-11-19. [dostęp 2018-05-21].
- ↑ Jocelyn Tomkin. Once and Future Celestial Kings. „Sky and Telescope”. 95 (4), s. 59–63, kwiecień 1998. Bibcode: 1998S&T....95d..59T.
- 1 2 3 Thomas R. Ayres, Alexander Brown, Graham M. Harper. The Coronae of γ Draconis. „The Astrophysical Journal”. 651 (2), s. 1126, 2006-11-10. DOI: 10.1086/507763. (ang.).
- ↑ Mason et al.: WDS J17566+5129A. [w:] The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.