Esperantysta Roku (esp. Esperantisto de la Jaro) – tytuł przyznawany corocznie od 1998 przez rosyjską gazetę esperancką La Ondo de Esperanto z pomocą międzynarodowego jury.
Laureaci
| Rok | Esperantysta | Kraj | Zasługa |
|---|---|---|---|
| 2020 | Fernando Maia Junior | Brazylia | W roku pandemii Covid-19 zainicjował i przeprowadził internetowe obchody Światowego Kongresu pod nazwą „Wirtualny Kongres Esperanto” (“Virtuala Kongreso de Esperanto”). Kongres online odbywał się wraz z innymi wydarzeniami esperanckimi jako część większego "MondaFest" i umożliwił udział zdalny również wielu nowym esperantystom. |
| 2019 | Anna Löwenstein | Wielka Brytania | |
| 2018 | Hori Jasuo | Japonia | |
| 2017 | Trezoro Huang Yinbao | Chiny | Zainicjowanie i redagowanie Kuriera UNESCO w esperancie, stworzenie niezależnego czasopisma Tra la Mondo. |
| 2016 | Stefan MacGill | Nowa Zelandia | Zainicjowanie i realizacja programu Światowego Związku Esperantystów Aktivula Maturigo (AMO), szczególnie planowanie i organizacja licznych seminariów AMO w wielu krajach oraz inne działania w ruchu esperanckim. |
| 2015 | Chuck Smith | Stany Zjednoczone | Szerokie rozpowszechnianie i wykorzystywanie esperanta w internecie, szczególnie opracowanie i uruchomienie anglojęzycznego kursu esperanta na Duolingo. |
| 2014 | Mireille Grosjean | Szwajcaria | Działalność w Afryce, m.in. organizacja 5. Afrykańskiego Kongresu Esperanta; aktywna działalność w ILEI i prowadzenie 47. konferencji tej organizacji w Montevideo w lipcu 2004; przygotowanie 3. Światowej Konferencji o nauczaniu esperanta w 2015 r. |
| 2013 | Mark Fettes | Kanada | Udane współprzewodniczenie fundacji Esperantic Studies Foundation wspierającej liczne projekty esperanckie (Północnoamerykańskie Kursy Letnie, Lernu!, Edukado.net); stworzenie nowego planu strategicznego UEA. |
| 2012 | Peter Baláž | Słowacja | Stworzenie, rozwój i opieka nad ważnymi projektami internetowymi; współpraca z instytucjami europejskimi i krajowymi; organizacja Letniej Szkoły Esperanta i konferencji naukowej KAEST; wydanie ważnych płyt, książek, broszur i filmów w/o esperancie. |
| 2011 | Dennis Keefe | Stany Zjednoczone | Rozpowszechnianie esperanta na poziomie uniwersyteckim w Chinach oraz rozwinięcie projektu Wyspy Esperanckiej na Hajnanie. |
| 2010 | Katalin Kováts | Węgry | Promocja profesjonalnego nauczania esperanta, popularyzacja i realizacja egzaminów ze znajomości esperanta zgodnych z Europejskim Systemem Opisu Kształcenia Językowego oraz odnowienie strony dla nauczycieli esperanta edukado.net. |
| 2009 | Aleksander Korĵenkov | Rosja | Szerokie i staranne badania życia, prac i idei Zamenhofa oraz związane z tym prace i wykłady, szczególnie wydana w tym samym roku przy okazji 94. Światowego Kongresu w Białymstoku książka Homarano. |
| 2008 | Ilona Koutny | Węgry | Kompetentne i udane prowadzenie studiów interlingwistycznych na UAM. |
| 2007 | Peter Zilvar | Niemcy | Działalność na rzecz esperanta w mieście Herzberg am Harz. |
| 2006 | Bertilo Wennergren | Szwecja | Książka o gramatyce esperanckiej Plena Manlibro de Esperanta Gramatiko. |
| 2005 | Povilas Jegorovas | Litwa | Działalność na Litwie przy okazji Światowego Kongresu w 2005 w Wilnie. |
| 2004 | Helmar Gunter Frank | Niemcy | Udana organizacja prac Międzynarodowej Akademii Nauk San Marino. |
| 2003 | Dafydd ap Fergus | Walia | Aktywne informowanie o esperancie w Brukseli. |
| 2002 | Michel Duc Goninaz | Francja | Wieloletnie prace nad wydaniem słownika Plena Ilustrita Vortaro. |
| 2001 | Osmo Buller | Finlandia | Komunikaty prasowe UEA, aktywizacja ruchu esperanckiego w Chinach i na Litwie. |
| 2000 | Hans Bakker Maŭro La Torre Jouko Lindstedt |
Holandia Włochy Finlandia |
|
| 1999 | Keppel Enderby | Australia | Wzmocnienie ruchu esperanckiego (aktywny udział w kongresach, wystąpienie na berlińskim posiedzeniu Forum Strategicznego Ruchu Esperanckiego); działalność na Międzynarodowej Konferencji Organizacji Pozarządowych w Seulu. |
| 1998 | William Auld | Szkocja |
Przypisy
- ↑ Fernando Maia Jr.: la Esperantisto de la Jaro 2020 - La Ondo de Esperanto, „La Ondo de Esperanto”, 12 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-28] (esperanto).
- ↑ Paweł Fiszer-Kotowski: Esperantisto de la Jaro 2020. 2020-12-12. [dostęp 2020-12-28]. (esperanto).
- 1 2 Anna Löwenstein: la Esperantisto de la Jaro 2019 - La Ondo de Esperanto, „La Ondo de Esperanto”, 14 grudnia 2019 [dostęp 2020-05-11] (esperanto).
- ↑ Trezoro Huang Yinbao: la Esperantisto de la Jaro 2017 ĉe La Balta Ondo [online], sezonoj.ru [dostęp 2018-11-09] (esperanto).
- ↑ Stefan MacGill: la Esperantisto de la Jaro 2016 ĉe La Balta Ondo [online], sezonoj.ru [dostęp 2018-11-09] (esperanto).
- ↑ Chuck Smith: la Esperantisto de la Jaro 2015 ĉe La Balta Ondo [online], sezonoj.ru [dostęp 2018-11-09] (esperanto).
- ↑ Peter Zilvar: La Esperantisto de la Jaro 2007
- ↑ Helmar Frank: la Esperantisto de la Jaro 2004
- ↑ Dafydd ap Fergus: La Esperantisto de la Jaro 2003
- ↑ Osmo Buller: la Esperantisto de la Jaro 2001
- ↑ Kep Enderby: esperantisto de la jaro 1999
Linki zewnętrzne
- Wywiady z laureatami w miesięczniku La Ondo de Esperanto. esperanto.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-12-20)]. (esperanto)
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.