Erytryn (pochodzenie: Maroko) | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
kwiat kobaltowy |
|---|---|
| Skład chemiczny |
uwodniony arsenian kobaltu(II) Co3(AsO4)2·8H2O |
| Twardość w skali Mohsa |
2–2,5 |
| Przełam |
nierówny |
| Łupliwość |
doskonała względem ścian słupa |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Gęstość minerału |
3,07 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
karmazynowa, brzoskwiniowoczerwona, purpurowoczerwona, purpurowa, różowoczerwona, fioletowa, bezbarwny |
| Rysa |
różowoczerwona lub czerwona |
| Połysk |
szklisty, czasami diamentowy |
Erytryn (kwiat kobaltowy) – minerał z gromady arsenianów. Należy do minerałów bardzo rzadkich.
Nazwa pochodzi od gr. erythros = czerwony, nawiązując do barwy minerału.
Charakterystyka
Właściwości
Tworzy skupienia zbite, ziarniste, ziemiste, igiełkowe, krzaczaste, kuliste. Kryształy wykazują charakterystyczne zbrużdżenia, równoległe do wydłużenia słupów. Niekiedy występują w postaci szczotek krystalicznych. Jest krajalny, giętki, przezroczysty.
Występowanie
Powstaje jako minerał wtórny w strefie utleniania (wietrzenia) arsenowych złóż kruszcowych zawierających kobalt.
Miejsca występowania:
- Na świecie: Niemcy – bardzo ładne okazy, Francja – Allemont, Kanada – Cobalt, Ontario, USA – Idaho, Kalifornia, Nowy Meksyk, Meksyk – Alamos, Chile, Maroko – Bou Azzer, Mibladen, Demokratyczna Republika Konga, Iran, Australia, Włochy – Elba, Cap Calamita, Czechy – Jachymov.
- W Polsce: w okolicach Kowar (Rudawy Janowickie), w Górach Złotych.
Zastosowanie
Znaczenie naukowe (wykorzystywany jako wskaźnik w poszukiwaniu kruszców kobaltu, niklu i srebra), ma znaczenie kolekcjonerskie.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Żaba 2003 ↓, s. 127.
- ↑ webmineral.com: Erythrite. [dostęp 2014-07-09].
- ↑ mindat.org: Erythrite Mineral Data. [dostęp 2014-07-09].
- 1 2 3 Żaba 2003 ↓, s. 128.
Bibliografia
- Jerzy Żaba: Ilustrowany słownik skał i minerałów. Katowice: Videograf II, 2003, s. 127-128. ISBN 83-7183-174-9.