Ernst Hermann Meyer (ur. 8 grudnia 1905 w Berlinie, zm. 8 października 1988 tamże) – niemiecki kompozytor i muzykolog.

Życiorys

Był synem lekarza, jako dziecko uczył się gry na fortepianie u Waltera Hirschberga. W trakcie kryzysu gospodarczego w Niemczech na początku lat 20. znalazł się w ciężkiej sytuacji finansowej i musiał przez pewien czas pracować fizycznie na swoje utrzymanie. W 1926 roku podjął studia muzyczne na Uniwersytecie Berlińskim, gdzie do grona jego nauczycieli należeli Johannes Wolf, Erich Moritz von Hornbostel i Curt Sachs. Od 1928 roku kształcił się pod kierunkiem Heinricha Besselera na Uniwersytecie w Heidelbergu. W 1930 roku uzyskał tytuł doktora na podstawie dysertacji Die mehrstimmige Spielmusik des 17. Jahrhunderts in Nord- und Mitteleuropa (wyd. Kassel 1934). Uczył się też kompozycji w Berlinie u Maxa Buttinga i Paula Hindemitha.

Od 1930 roku był członkiem Komunistycznej Partii Niemiec, prowadził chóry robotnicze i skomponował muzykę do proletariackiej sztuki Der rote Stern. W 1931 roku odbył kurs marksizmu-leninizmu u Hermanna Dunckera w berlińskiej Marxistische Arbeiterschule. Po dojściu do władzy nazistów w 1933 roku wyemigrował do Wielkiej Brytanii. Nawiązał tam współpracę z Alanem Bushem i dyrygował Labour Choral Union. Był autorem pieśni propagandowych, m.in. Radio Moskau ruft Frau Kramer. Pisał też muzykę do filmów.

W 1948 roku wrócił do Niemiec i osiadł w Berlinie. Od 1948 do 1970 roku wykładał muzykologię na Uniwersytecie Berlińskim. Należał do czołowych postaci życia muzycznego w NRD, będąc odpowiedzialnym za realizację polityki kulturalnej partii komunistycznej. Założył i prowadził czasopismo „Musik und Gesellschaft”. Był współzałożycielem Akademie der Künste i w latach 1965–1969 pełnił funkcję jej przewodniczącego. W 1965 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze. Był także przewodniczącym Verband der Komponisten und Musikwissenschaftler der DDR (1969–1982) i Musikrat der DDR (1965–1971). W 1971 roku został wybrany na członka Komitetu Centralnego SED.

Opublikował prace English Chamber Music: The History of a Great Art from the Middle Ages to Purcell (Londyn 1946, tłum. niem. Die Kammermusik Alt-Englands Berlin 1958), Das Werk Beethovens und seine Bedeutung für das sozialistisch-realistische Gegenwartsschaffen (Berlin 1970) oraz autobiografię Kontraste-Konflikte (Berlin 1979).

Odznaczenia

• Nagroda Państwowa NRD III Klasy (1950, 1952, 1963, 1975)
• Srebrny Order Zasługi dla Ojczyzny (1955)
• Order Sztandaru Pracy (1969)
• Złoty Order Zasługi dla Ojczyzny (1971)
• Order Karla Marksa (1980)
• Order „Gwiazda Przyjaźni między Narodami” (1980)

Wybrane kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)

Przypisy