Ernest Skalski
Data i miejsce urodzenia

18 stycznia 1935
Warszawa

Zawód, zajęcie

dziennikarz, publicysta

Alma Mater

Moskiewski Uniwersytet Państwowy

Pracodawca

Gazeta Wyborcza

Odznaczenia

Ernest Kajetan Skalski (ur. 18 stycznia 1935 w Warszawie) – polski dziennikarz i publicysta.

Życiorys

W 1948 należał do Związku Walki Młodych, a od 1948 do Związku Młodzieży Polskiej. W latach 1957–1958 kandydat na członka PZPR. W 1957 ukończył studia historyczne na Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym. W latach 1957–1958 był referentem Biura Pełnomocnika Rządu PRL ds. Repatriacji Polaków ze Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w Moskwie. Został usunięty ze Związku Radzieckiego za pomaganie w nawiązywaniu kontaktów przez sowieckich dysydentów ze Związku Patriotów z Eligiuszem Lasotą.

Dziennikarstwem zajął się w 1958, podejmując pracę w „Sztandarze Młodych”, wówczas organie Związku Młodzieży Socjalistycznej. Związany następnie z różnymi tytułami prasowymi, współpracował również z radiem i telewizją. Był członkiem redakcji takich pism jak „Widnokręgi”, „Głos Pracy”, „Panorama Polska”, „Życie Gospodarcze”, „Kultura” i „Polityka”. W zbiorach IPN znajduje się jego teczka personalna tajnego współpracownika założona w 1966. W 2008 Ernest Skalski wygrał proces cywilny o ochronę jego dóbr osobistych w związku z artykułem prasowym mogącym sugerować jego współpracę z SB.

Po wydarzeniach sierpniowych z 1980 dołączył do nowo powstałej redakcji „Tygodnika Solidarność”. W stanie wojennym współtworzył czasopisma drugiego obiegu, w tym „Tygodnik Wojenny” i „Przegląd Wiadomości Agencyjnych”, pisując również m.in. do „Tygodnika Mazowsze”. Zawodowo był wówczas publicystą „Tygodnika Powszechnego”.

W 1981 został członkiem władz Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, po jego delegalizacji działał w podziemnym SDP.

W 1989 należał do założycieli „Gazety Wyborczej”. Był komentatorem i zastępcą redaktora naczelnego tego dziennika, a także członkiem zarządu Agory. Później do 2005 publikował w „Rzeczpospolitej”. Wszedł także w skład redakcji portalu publicystycznego Studio Opinii.

Opublikował m.in. książkę Apartheid (tom 147 serii wydawniczej Omega, Warszawa 1969).

Odznaczenia

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).

Przypisy

  1. 1 2 Grzegorz Majchrzak: Ernest Kajetan Skalski. Encyklopedia Solidarności. [dostęp 2023-04-16].
  2. 1 2 3 4 5 6 Ernest Skalski. studioopinii.pl. [dostęp 2015-02-24].
  3. Wiesław Władyka: Polityka i jej ludzie. Warszawa: Polityka Spółdzielnia Pracy, 2007, s. 53.
  4. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w Warszawie (1944) 1954–1990. ipn.gov.pl. [dostęp 2017-03-01].
  5. Casus Ernesta Skalskiego. press.pl. [dostęp 2017-08-07].
  6. Wiesław Władyka: Polityka i jej ludzie. Warszawa: Polityka Spółdzielnia Pracy, 2007, s. 66.
  7. Ernest Skalski. slownik-niezaleznidlakultury.pl. [dostęp 2015-02-24].
  8. Ernest Skalski. Słowo na wybory. „Polityka”, s. 56–57, 15 maja 2019.
  9. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 marca 2011 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2011 r. nr 64, poz. 624).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.