| podpułkownik służby inżynieryjno-saperskiej | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Ernest Bisanz (ur. 18 stycznia 1884 we Lwowie, zm. 18 października 1945) – podpułkownik inżynier saperów Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych.
Życiorys
Ernest Bisanz urodził się 18 stycznia 1884 we Lwowie. Był wyznania ewangelickiego. W 1905 w C. K. I Gimnazjum w Przemyślu ukończył z odznaczeniem VIII klasę oraz zdał egzamin dojrzałości (w tej szkole uczyli się wówczas także Ewald Bisanz, ur. 1888, późniejszy kapitan rezerwy wojsk kolejowych Wojska Polskiego oraz Alfred Bisanz 1890–1951, późniejszy oficer wojsk ukraińskich). Następnie ukończył studia z tytułem inżyniera. Od 1912 należał do Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie. W drugiej dekadzie XX wieku pracował w Wydziale Krajowym.
Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia porucznika. Został awansowany na stopień podpułkownika w korpusie inżynierii i saperów ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 jako oficer nadetatowy 6 pułku saperów z Przemyśla był drugim oficerem w Szefostwie Inżynierii i Saperów Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w tym samym mieście. W 1934 jako podpułkownik przeniesiony w stan spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer w dyspozycji dowódcy O.K. VI, pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Do 1939 figurował pod adresem ulicy Wałowej 3 we Lwowie.
Podczas II wojny światowej był oficerem Polskich Sił Zbrojnych w stopniu podpułkownika. Zmarł 18 października 1945. Został pochowany na brytyjskim cmentarzu wojennym w Ramleh w Palestynie (miejsce C-11-4).
Odznaczenie
Przypisy
- 1 2 3 4 Wykaz poległych i zmarłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie w latach 1939-1945. Londyn: Instytut Historyczny im. Gen. Sikorskiego, 1952, s. 272, 369.
- 1 2 Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum I w Przemyślu za rok szkolny 1905. Przemyśl: 1905, s. 38-39.
- ↑ Kronika. „Echo Przemyskie”. Nr 52, s. 3, 29 czerwca 1905.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 988, 998.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 164, 922.
- ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum I w Przemyślu za rok szkolny 1905. Przemyśl: 1905, s. 34, 37.
- ↑ Księga pamiątkowa wydana z okazji 50-letniego jubileuszu Towarzystwa. Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie 1877-1927. Lwów: Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie, 1927, s. 89.
- ↑ Księga adresowa Król. Stoł. Miasta Lwowa. Lwów: 1916, s. 31.
- ↑ Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922, s. 9.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 905.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 827.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 114, 884.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 64, 808.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 349, 973.
- ↑ Książka telefoniczna. 1939, s. 616.
- ↑ Cmentarz Wojenny Brytyjskiej Wspólnoty Narodów. 2korpus.itgo.com. [dostęp 2018-08-29].
Bibliografia
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1934.