Entalpia swobodna, funkcja Gibbsa, energia swobodna Gibbsa; symbol lub potencjał termodynamiczny zdefiniowany następująco:

co jest równoważne:

gdzie:

energia wewnętrzna układu,
entropia układu,
– ciśnienie i objętość układu,
temperatura bezwzględna układu,
entalpia,
energia swobodna Helmholtza.

Z innymi potencjałami termodynamicznymi entalpia swobodna związana jest przez relacje:

,

stąd:

,
,
,

gdzie:

– liczba składników (różnych substancji),
potencjał chemiczny -tego składnika,
– praca nieobjętościowa np. elektryczna.

Entalpia swobodna w przemianach izotermiczno-izobarycznych jest równa maksymalnej pracy nieobjętościowej np. elektrycznej, którą można uzyskać w takiej przemianie. Dlatego odgrywa dużą rolę w elektrochemii.

W procesach samorzutnych przebiegających pod stałym ciśnieniem oraz w stałej temperaturze entalpia swobodna nie wzrasta (maleje lub zachowuje wartość). Kryterium to jest często stosowane, gdyż reakcje chemiczne oraz zmiany stanów skupienia przebiegają często przy stałym ciśnieniu, a przy możliwej zmianie objętości. Reakcja zachodzi samorzutnie przy stałym ciśnieniu i określonej temperaturze, tylko gdy entalpia swobodna substratów jest nie mniejsza od entalpii swobodnej produktów.

Warunek kierunku przebiegu reakcji zapisuje się matematycznie:

Zobacz też

Uwagi

  1. Małą literę stosuje się w ujęciu ogólnym, dużą dla wielkości molowej.

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.