Enrique Guaita
Data i miejsce urodzenia

11 lipca 1910
Lucas González

Data i miejsce śmierci

18 maja 1959
Buenos Aires

Pozycja

napastnik

Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1931–1933 Estudiantes La Plata 65 (33)
1933–1935 AS Roma 60 (43)
1936–1938 Racing Club 57 (31)
1938–1940 Estudiantes La Plata 27 (9)
W sumie: 209 (116)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1933, 1937  Argentyna 4 (1)
1934–1935  Włochy 10 (5)
W sumie: 14 (6)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
złoto Włochy 1934
Copa America
złoto Argentyna 1937

Enrique Guaita także Enrico Guaita (ur. 11 lipca 1910 w Lucas González, zm. 18 maja 1959 w Buenos Aires) – argentyński piłkarz, który występował na pozycji napastnika.

Król strzelców Serie A w sezonie 1934/1935, w którym strzelił 28 goli.

Kariera klubowa

Pierwszym klubem piłkarskim Guaity było Estudiantes La Plata. W pierwszej drużynie zadebiutował 12 kwietnia 1928 w spotkaniu przeciwko Independiente (4:4), w którym zdobył trzy gole. W trakcie gry dla Estudiantes współtworzył razem z Manuelem Ferreira, Alejandro Scopellim, Alberto Zozaya i Miguelem Laurim kwintet "Los Profesores" (Profesorowie), który w sezonie 1931 zdobył rekordowe 104 gole.

W 1934 roku piłkarz przeniósł się do Włoch, zostając piłkarzem AS Romy. Do Włoch przeniósł się razem z Alejandro Scopellim oraz Andrésem Stagnaro. Tercet ten otrzymał przydomek "Tre moschettieri" (Trzej Muszkieterowie). Pierwszy sezon zakończył z 14 golami w 32 spotkaniach, a AS Roma zajęła piąte miejsce. Kolejny sezon był znacznie lepszy. Guaita z 27 bramkami został ligowym królem strzelców, które pozwoliły zająć czwartego miejsce w lidze. Napastnik wsławił się zdobyciem trzech bramek w spotkaniu z AS Livorno, po którym zyskał pseudonim "Il Corsaro Nero" (Czarny Korsarz) od czarnego koloru strojów jakie Roma nosiła w tym sezonie.

Latem 1935 roku wybuchła wojna włosko-abisyńska. Chcący uniknąć powołania do armii, Guaita (razem ze Scopellim i Stagnaro) zdecydował się na powrót do Argentyny. W ojczyznie został piłkarzem Racing Clubu, w którym spędził dwa sezony. W 1938 roku ponownie został piłkarzem Estudiantes, gdzie występował do końca kariery w 1940 roku.

Kariera reprezentacyjna

Argentyna

W reprezentacji Argentyny zadebiutował w 1933 roku, w spotkaniu przeciwko Urugwajowi. Do kadry "Albicelestes" powrócił podczas turnieju Copa América 1937, gdzie rozegrał dwa spotkania przeciwko Brazylii i zdobył złoty medal.

Reprezentacja Rok Mecze Gole
 Argentyna 1933 2 1
1937 2 0

Włochy

W 1934 roku został powołany do reprezentacji Włoch na mecz przeciwko Austrii (2:4), w którym zdobył dwa gole. Uczestnik Mistrzostw Świata 1934. W trakcie turnieju pojawił się na boisku w czterech meczach i strzelił jedną bramkę w półfinałowym spotkaniu z Austrią. Łącznie w "Squadra Azzurra" rozegrał 10 spotkań i zdobył 5 bramek.

Reprezentacja Rok Mecze Gole
 Włochy 1934 8 5
1935 2 0

Śmierć

Po zakończeniu kariery został kierownikiem więzienia w Bahia Blanca. Zmarł w biedzie i zapomnieniu w maju 1959 roku.

Przypisy

  1. ↑ Enrique Guaita, de Los Profesores al “ganen o mueran” de la Italia de Mussolini [online], www.infocielo.com, 17 listopada 2022 [dostęp 2023-08-06] (hiszp.).
  2. ↑ Martín Estévez, Derrota digna: Estudiantes de La Plata (1928-1933): Los Profesores [online], Derrota digna, 10 stycznia 2008 [dostęp 2022-03-13].
  3. 1 2 Zapomniany prezes - Renato Sacerdoti [online], www.asroma.pl [dostęp 2022-03-12].
  4. ↑ AS Roma - US Livorno, 2 gru 1934 - Serie A, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [dostęp 2022-03-12].
  5. 1 2 GUAITA Enrico: ascesa e caduta del Corsaro Nero [online], Storie di Calcio, 21 grudnia 2015 [dostęp 2022-03-12] (wł.).
  6. ↑ Players Appearing for Two or More Countries
  7. ↑ Enrique Guaita / Albicelestes [online], www.albicelestes.com [dostęp 2022-03-12].
  8. ↑ Włochy - Austria, 11 lut 1934 - Mecze towarzyskie, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [dostęp 2022-03-12].
  9. 1 2 GUAITA Enrico: ascesa e caduta del Corsaro Nero [online], Storie di Calcio, 21 grudnia 2015 [dostęp 2022-03-12] (wł.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.