| major piechoty | |
| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
dowódca batalionu |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Emilian Ślusarczuk (ur. 7 stycznia 1889, zm. 1940 w ZSRR) – major piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Urodził się 7 stycznia 1889 jako syn Stanisława.
W piechocie C. K. Armii został mianowany chorążym z dniem 1 września 1908, potem awansowany na stopień podporucznika z dniem 1 listopada 1911. Był oficerem 58 pułku piechoty w Stanisławowie, a od około 1914 stamtąd przydzielony od okręgu uzupełnień w Stanisławowie. Po wybuchu I wojny światowej awansowany na stopień porucznika z dniem 1 sierpnia 1914. Pozostawał oficerem 58 p.p. do 1918.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Zweryfikowany w stopniu kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie awansowany na stopień majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. Służył w 61 pułku piechoty w Bydgoszczy, gdzie w 1923 był p.o. dowódcy batalionu sztabowego, a w 1924 był kwatermistrzem. W 1928 był dowódcą II batalionu w 49 pułku strzelców w Kołomyi. Później został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako emerytowany major, był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kołomyja II.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez sowietów. W 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 64/1-58 oznaczony numerem 2715, jego tożsamość została podana jako Emilian Śludarczuk). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Odznaczenia
- Krzyż Jubileuszowy Wojskowy (przed 1909)
- Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913 (przed 1914)
Przypisy
- ↑ W ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Emil Slusarczuk”. W ewidencji Wojska Polskiego z 1923, 1924, 1928 był wymieniany jako „Emil Ślusarczuk”, a w 1934 jako „Emilian Ślusarczuk”.
- ↑ Emilian Ślusarczuk. wbh.wp.mil.pl. [dostęp 2020-12-25].
- ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1909. Wiedeń: 1909, s. 354.
- ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1912. Wiedeń: 1911, s. 358.
- 1 2 Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1909. Wiedeń: 1909, s. 567.
- ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1910. Wiedeń: 1909, s. 573.
- ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1911. Wiedeń: 1910, s. 579.
- ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1912. Wiedeń: 1911, s. 582.
- ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1913. Wiedeń: 1912, s. 618.
- 1 2 Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1914. Wiedeń: 1914, s. 495.
- ↑ Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1916. Wiedeń: 1916, s. 95.
- ↑ Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1916. Wiedeń: 1916, s. 382.
- ↑ Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1917. Wiedeń: 1917, s. 504.
- ↑ Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1918. Wiedeń: 1918, s. 645.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 405.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 349.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 299.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 270.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 62, 173.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 326, 968.
- ↑ Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 96. [dostęp 2014-10-27].
Bibliografia
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1934.