Emilia
osiedle Warszawy

Sześć budynków osiedla oraz miejsce po rozebranym domu meblowym. Pomiędzy nimi budynki: InterContinental Warszawa i Warsaw Towers. W tle budynki Złota 44, Kaskada i Rondo 1
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Miasto

Warszawa

Powierzchnia

0,042 km²

Położenie na mapie Warszawy
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
52°13′58″N 21°00′04″E/52,232778 21,001111

Emilia – osiedle mieszkaniowe w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.

Położenie i charakterystyka

Osiedle Emilia położone jest na stołecznym Śródmieściu, na obszarze Miejskiego Systemu Informacji Śródmieście Północne. Jest usytuowane między ulicami: Świętokrzyską, Emilii Plater, Złotą i aleją Jana Pawła II. Przez jego teren przebiegają ulice: Pańska, Śliska, Sosnowa i Sienna. Zostało zbudowane w latach 1961–1967 według projektu Lecha Robaczyńskiego, Czesława Wegnera, Anny Koseckiej, Jerzego Sobiepana i Stanisława Jankowskiego. Nazwa osiedla pochodzi od nazwy ulicy Emilii Plater. Według niektórych źródeł tworzy wraz z sąsiednim osiedlem Mariańska większe osiedle Emilia-Mariańska.

Powierzchnia osiedla Emilia wynosi 4,2 hektara. W jego skład wchodzi sześć budynków mieszkalnych mających od ośmiu do szesnastu kondygnacji o adresach: ul. Pańska 3, 5 i 7, ul. Śliska 3 i 10 oraz ul. Emilii Plater 47. Łącznie mieszczą one 783 mieszkania przeznaczone dla ok. 2500 osób. Zabudowę mieszkaniową uzupełniały szkoła, przedszkole, budynek służby zdrowia i pawilony handlowo-usługowe. W budynku przy ul. Emilii Plater 47 zaprojektowano zewnętrzną antresolę oraz lokale usługowe na dwóch kondygnacjach. Mieściły się tu m.in. Cepelia, salon Desy i liczne warsztaty rzemieślnicze. Przed frontem zamontowano wolnostojące, przeszklone witryny służące ekspozycji towarów. Na północ od tego budynku powstał niewielki pawilon mieszczący początkowo kawiarnię „Barbara”, a następnie klub jazzowy „Akwarium”. W 1969 roku wybudowano pawilon domu meblowego „Emilia”, który był największym sklepem w Warszawie zaopatrującym mieszkańców w meble.

Do wybudowania zespołu mieszkaniowego niezbędne były wyburzenia pozostałości po przedwojennej zabudowie oraz prowizorycznych zabudowań i warsztatów stanowiących część rejonu nazywanego „Dzikim Zachodem”. Część starszej zabudowy została zachowana, nowe budynki zostały wpasowane pomiędzy kamienice. W zamyśle osiedle miało mieć charakter tymczasowy. Miało zostać docelowo wyburzone, gdyż w miejscu tym zaplanowano tzw. Centrum Zachodnie, które miało być ośrodkiem kultury i administracji z wielkopowierzchniowym sklepem i wysokimi budynkami.

Przed 2001 roku zburzono pawilon, w którym mieściło się „Akwarium” i na jego miejscu powstał wieżowiec hotelu InterContinental Warszawa. Specyficzny kształt budynku, z filarem i wcięciem w jego bryle wynika z konieczności zapewnienia odpowiedniej ilości światła mieszkańcom bloku przy ul. Pańskiej 3. Na przełomie 2016 i 2017 rozebrano pawilon salonu meblowego, także z zamiarem wybudowania w jego miejscu wysokiego budynku.

Galeria

Przypisy

  1. ↑ Dzielnica Śródmieście − Zarząd Dróg Miejskich w Warszawie [online] [dostęp 2022-12-24].
  2. 1 2 Juliusz A. Chrościcki, Andrzej Rottermund: Atlas architektury Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1977, s. 60. OCLC 831027217.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Lech Chmielewski: Przewodnik warszawski. Gawęda o nowej Warszawie. Warszawa: Agencja Omnipress i Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnicze „Rzeczpospolita”, 1987, s. 5–7. ISBN 83-85028-56-0.
  4. 1 2 Główny Urząd Geodezji i Kartografii: Geoportal krajowy. geoportal.gov.pl. [dostęp 2022-12-24].
  5. 1 2 3 4 5 6 Barbara Petrozolin-Skowrońska (red.), Encyklopedia Warszawy, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 171, ISBN 83-01-08836-2.
  6. ↑ Krystyna Krzyżakowa, W Śródmieściu, „Stolica” (40 (982)), Warszawa, 2 października 1966, s. 3, ISSN 0039-1689.
  7. ↑ Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 171. ISBN 978-83-62189-08-3.
  8. ↑ Krystyna Krzyżakowa, Ulica Emilii Plater, „Stolica” (23 (1746)), Warszawa, 7 czerwca 1981, s. 4–5, ISSN 0039-1689.
  9. 1 2 Anna Cymer, Architektura w Polsce 1945–1989, wyd. II poprawione, Warszawa: Fundacja Centrum Architektury, Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki, 2019, s. 139, ISBN 978-83-949185-9-0.
  10. ↑ Krystyna Krzyżakowa, Awans „Dzikiego Zachodu”, „Stolica” (11 (849)), Warszawa, 15 marca 1964, s. 2, ISSN 0039-1689.
  11. 1 2 Zaczęła się budowa hotelu Intercontinental [online], wyborcza.pl, 26 maja 2001 [dostęp 2022-12-26].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.