Emaus Nikopolis
אמאוס ניקופליס
Państwo

 Izrael

Dystrykt

Dystrykt Jerozolimy

Położenie na mapie Izraela
31°50′21,48″N 34°59′22,05″E/31,839300 34,989458
Strona internetowa

Emaus Nikopolis, Emmaus Nicopolis, Amwas (gr. Εμμαούς Νικὀπολις; hebr. אמאוס ניקופליס) – starożytne miasto położone w zachodniej części doliny Ajalon, na żyznej równinie Szefela, w Dystrykcie Jerozolimy, w centralnej części Izraela, oddalone od Jerozolimy o około 30 km. Emmaus było w starożytności znane jako oaza zasobna w wodę o dobrej jakości. Nazwa Emaus pochodzi prawdopodobnie od hebrajskiego słowa „Chammot”, które znaczy „gorące źródła” lub „zdroje”. W III w. Emaus otrzymało nazwę Nikopolis, która w języku greckim oznacza „miasto zwycięstwa”.

Emaus Nikopolis jako biblijne Emaus

Emaus Nicopolis jest jednym z trzech miast ubiegających się o uznanie za biblijne Emaus. Lokalizacja biblijnego spotkania Jezusa z uczniami w dzisiejszym Emaus Nikopolis jest uznawana za prawdopodobną. Według Biblii (Łk 24,13-16.28-32) Emaus było oddalone 60 stadiów (około 11 km), lub – według niektórych kodeksów Ewangelii Łukasza – 160 stadiów (około 30 km) od Jerozolimy. Ten drugi wymiar pasuje do lokalizacji Emaus Nikopolis. Potwierdzenie tożsamości tej miejscowości z biblijnym Emaus daje wczesna tradycja, poparta opiniami Orygenesa, Euzebiusza z Cezarei, św. Hieronima, Ado z Vienne, Teofana Wyznawcy i Sozomenosa.

Historia

W czasach Cesarstwa Bizantyńskiego miasto było stolicą biskupstwa. W IV oraz w V wieku wybudowano w Emaus bazylikę, która podobno powstała na miejscu domu św. Kleofasa, jednego z uczniów Jezusa. Świątynia została zniszczona przez Samarytan w 529 roku. W XII wieku krzyżowcy zbudowali nową, mniejszą bazylikę, ale po opuszczeniu przez nich Palestyny, także i ona została zburzona. W bezpośrednim sąsiedztwie Emaus cesarz Tytus Flawiusz założył osadę Nikopolis („miasto zwycięstwa”). Osada miała upamiętniać zdobycie Jerozolimy w roku 70.

W 1878 roku karmelitanka Miriam Baouardy miała podobno widzenie, w którym poznała lokalizację biblijnego Emaus. Podczas podróży przez Palestynę Mała Arabka wskazała na Emaus Nikopolis jako lokalizację z wizji. W 1879 roku karmelitański klasztor z Betlejem zakupił to miejsce. Przeprowadzane w Emaus Nikopolis wykopaliska archeologiczne (1880, 1924) doprowadziły do odkrycia w tym miejscu pozostałości dwóch nakładających się na siebie bazylik bizantyńskich i ruin kaplicy krzyżowców. Odkryto także pozostałości wielu domostw, a także ślady budowli z dużych bloków skalnych datowanej na III w., która mogła pełnić funkcję świątyni chrześcijańskiej.

Czasy współczesne

Od 1993 roku opiekę nad pozostałościami po Emaus sprawuje założona we Francji w 1973 roku Wspólnota Błogosławieństw. W Izraelu wspólnota funkcjonuje od 1975 roku.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Emaus Nikopolis. www.emmaus-nicopolis.org. [dostęp 2013-12-01]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Jan Gać: Ziemia Święta. Kulturowy przewodnik śladami Jezusa. Kraków: WAM, 2011, s. 290. ISBN 978-83-7505-128-5.
  3. 1 2 Hieronim ze Strydonu, List 108, 404 (łac.).
  4. 1 2 Ado z Vienne, Martyrologium, 875.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.