Elkhund szary
Inne nazwy

Norweski elghund szary, Norwegian Elkhound Grey, Norsk Elghund Grå

Kraj patronacki

Norwegia

Kraj pochodzenia

Norwegia

Wymiary
Wysokość

max. 52 cm(psy), ok. 47 cm(suki)

Masa

ok. 23 kg

Klasyfikacja
FCI

Grupa V, Sekcja 2,
nr wzorca 242

AKC

Hound

ANKC

Grupa 4 (Hounds)

CKC

Grupa 2 (Hounds)

KC(UK)

Hound

NZKC

Hounds

UKC

Grupa 5 – Northern Breed

Wzorce rasy

Elkhund szary – jedna z ras psa, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji północnych szpiców myśliwskich. Typ wilkowaty. Podlega próbom pracy w Szwecji, Norwegii i Finlandii.

Użytkowość

Pies myśliwski – wystawiający zwierzynę, używany do polowań na łosie (ang. elk – łoś). W Norwegii wykorzystywany również w wojsku i ratownictwie jako lawinowy pies poszukiwawczy. Sprawdza się jako pies stróżujący.

Temperament

W wykonywaniu swoich zadań na polowaniu jest bardziej niezależny i samodzielny niż jego bliski krewniak elkhund czarny. Chętny do współpracy z człowiekiem, angażuje się w wykonywane zadania.

Budowa

Jest to pies o sylwetce zbliżonej do kwadratu. Ma mocną szyję i silny, wysoko osadzony ogon, który jest zakręcony do góry. Sprawia wrażenie elastycznego. Powinien mieć zwarte ciało, ale nie powinien zatracić szybkości i zwinności. Szeroka klatka piersiowa. Kufa powinna mieć taką samą długość jak mózgoczaszka, ale wymiary idealne rzadko się zdarzają.

Szata i umaszczenie

Umaszczenie występuje w różnych odmianach szarości.

Włos okrywowy często ma zabarwione na czarno końcówki. Jest też twardy i gruby, gdyż jego ojczyzna jest krajem chłodnym.

Utrzymanie

Elkhund nie ma szczególnych potrzeb, wymaga przede wszystkim regularnego szczotkowania.Źle znosi wysokie temperatury - zdecydowanie woli wtedy spędzać czas w chłodnych zakątkach mieszkania bądź ogrodu niż na wędrówkach. Elkhund ma tendencje do tycia, toteż należy uważać z tym, aby go nie przekarmić.

Popularność w Polsce

Rasa bardzo rzadko spotykana.

Przypisy

  1. 1 2 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 172.
  2. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 121.

Bibliografia

  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 142. ISBN 83-7073-122-8.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.